La Rosa Náutica, een bekend restaurant in Lima, de hoofdstad van Peru, heeft van de lokale autoriteiten een monsterboete van omgerekend 55000 euro gekregen. De reden: wanneer vrouwen kwamen dineren in mannelijk gezelschap kregen ze altijd een speciale menukaart, zonder prijzen. “Kan niet”, aldus de overheid in Peru, “het is discriminerend tegenover dames, die evenveel recht hebben om de prijzen te kennen, en te betalen, als ze daar zin in hebben.” Menu’s zonder prijzen aan dames offreren zou uitermate stigmatiserend en seksistisch zijn.
Ben ik ouderwets? Een relikwie uit een vorige en gelukkig lang vervlogen tijd? Ik vraag het me af. Want ik vind het net bijzonder galant van dit restaurant om deze hoffelijke traditie, die ook in de grote Europese restaurants jarenlang traditie was en soms nog is, in ere te houden.
In de “Paddock” in Keerbergen, tot aan de jammerlijke sluiting enkele jaren geleden, mijn favoriete sterrenrestaurant bij ons in de buurt, was dat ook tientallen jaren de traditie. Wanneer een heer een dame uitnodigde, dan kreeg zij steevast een kaart zonder prijzen. Maar zelfs wanneer ik een man uitnodigde en aangaf dat ik de gastheer was, deden ze hetzelfde. Wanneer ik een gezelschap uitnodigde idem dito.
Dat hoorde zo. Dat was netjes. Ik vond dat chique en galant. En ik heb geen dame (of heer) ooit horen klagen. Maar pas op: wanneer een dame zou aangegeven hebben dat zij uitnodigde, zouden meneer en mevrouw Vogel, de gastheer en gastvrouw van dit heerlijke klasse-restaurant, haar uiteraard onmiddellijk een menukaart met de prijzen gegeven hebben. Want de reden van die aparte menukaart was uiteraard puur hoffelijkheid, en in geen geval discriminatie…
En wat is er in feite fout met een klein beetje hoffelijkheid? Ben je vandaag dan ook een seksist wanneer je de deur voor een dame openhoudt? Ik dacht het niet. Het is volgens mij toch gewoon een teken van respect en etiquette. Sorry, maar ik vind oprecht dat de wereld een beetje door aan het draaien is. Wat denken jullie ervan, dames? En heren? Is een dame trakteren werkelijk zo onbeschoft? Enfin, voor mij is de boete voor het restaurant in Lima ontzettend van de pot gerukt…
Een open pak bruine suiker verandert door vochtverlies al snel in een baksteen, maar de oplossing ligt in je broodtrommel. Leg simpelweg een verse boterham of een grote marshmallow in de luchtdichte pot bij de verharde suiker … Lees meer
Laten we eerlijk zijn: als er een schoonheidswedstrijd voor groenten zou bestaan, dan eindigt de knolselderij gegarandeerd helemaal onderaan. Het is een ruwe, knoestige en wat stoffige bol waar je op het eerste gezicht niet meteen verliefd op wordt … Lees meer
Het is zondag, de ideale dag voor een snelle maar goddelijke pastamaaltijd. Maar laat me je meteen voor een gigantische keukenzonde hoeden: spoel je pas gekookte pasta alsjeblieft nóóit af onder koud kraanwater … Lees meer
Als er één periode is waar mijn culinaire hart sneller van gaat kloppen, dan is het wel het najaar. Het wildseizoen is ondertussen volop bezig en dat brengt fantastische, robuuste smaken met zich mee … Lees meer
Het is vandaag de tweede vrijdag van oktober en dat betekent traditiegetrouw: Wereldeierdag! Het ei is met voorsprong een van de meest veelzijdige én goedkope ingrediënten in onze keuken … Lees meer
De tweede week van oktober is een feit. De herfst begint nu echt wel door te dringen, en wat doen we dan? Binnenblijven, de kaarsen aansteken en onszelf trakteren op ultiem comfort food … Lees meer
Donderdag al! Wanneer mijn wekker om vier uur ’s ochtends afgaat voor de ochtendshow bij Joe, is het buiten pikkendonker en koud. En tegen dat de show met Anke erop zit en ik rond de middag weer thuis ben, denk ik maar aan één ding: overmorgen is het al weekend … Lees meer
Sta je in de keuken soms te kijken naar die prachtige, glanzende sauzen in restaurants en vraag je je af waarom jouw eigen saus thuis soms wat dof of waterig blijft … Lees meer