Vanochtend vertelde Anke in onze ochtendshow over een supertof initiatief uit Limburg dat ze absoluut wil steunen. Mei staat bij Limburg.net gelijk aan afvalvrij mei, met als bedoeling de afvalberg te verminderen. En één van de acties die ze ondernemen is de strijd tegen de wegwerpverpakkingen in de frituur. Hun opvallende voorstel: is dat iedereen deze week een kastrol meeneemt naar de frituur, want op die manier zouden er maar liefst 169.387 verpakkingen bespaard kunnen worden.” 

Ik vind het zelf ook een slim idee. Frietjes meenemen in een kookpot, ik zag het vroeger eigenlijk wel vaker gebeuren in een frituur. Het is gewoon ook heel handig, je kunt naar mijn gevoel ook meer inschatten of je voldoende (en ook niet teveel) frietjes bestelt, en je bespaart een boel op onnodige verpakkingen. Mooi initiatief. Nu ga ik zelf niet zo vaak meer naar de frituur, maar ik vind het super dat Anke mee haar schouders zet onder deze nobele actie, die hopelijk door veel Limburgers wordt gevolgd.

Nu toen Anke dit vertelde, zei Kürt Rogiers: “dat doen wij eigenlijk al jaren”. Meer nog, een beetje onder druk van z’n milieubewuste vrouw en dochters wordt er ten huize Rogiers heel bewust over elke soort verpakking nagedacht. Dat wil ook zeggen: kraantjeswater in plaats van flessenwater. Eerlijk, in België ben ik zo ver niet. In Barcelona wel. Daar hebben we zo’n grote Amerikaanse frigo met ingebouwde filters, en het water dat daar uitkomt is heerlijk. Hier, mja, doe ik dat nog niet. Ik vertrouw flessenwater gewoon nog meer.

Maar de strafste bekentenis van onze nieuwe ochtendshow-presentator. Kürt en z’n gezin gaan namelijk vaak met eigen potjes naar de slager of kaaswinkel. Tupperware- of andere bakjes die je nadien kunt uitwassen. Dat scheelt natuurlijk een massa verspilde verpakkingen per jaar. En het is volgens hem ook gewoon heel handig.

Eerlijk: ik heb dat nog niemand zien doen. En ik weet ook echt niet of ik het eigenlijk zelf zou overwegen. Het lijkt me een gedoe of zo. Een beetje awkward ook. Maar aan de andere kant, eens je het gewend bent is het wellicht niet raar meer. En je kunt dus wel een groot verschil maken. Toen ik wat onderzoek deed bleek dat  het wel vaker gebeurt. Alleen wordt het door sommige handelaars blijkbaar resoluut geweigerd omwille van “hygiënische redenen”. 

Veerle Colle, illustratrice en zero waste wannabe die een leuke blog heeft over hoe je zonder afval te maken kunt leven, schreef er vorig jaar een heel duidelijk en boeiend artikel over, en zij zegt: “Het Federaal Agentschap voor Voedselveiligheid (FAVV) is duidelijk: Het mag, maar je bent er zelf verantwoordelijk voor dat je potje proper is. Een slager of bakker mag dus je eigen verpakking niet weigeren om hygiënische redenen.”

Dan toch misschien iets om eens even te overwegen? Ik ben eens benieuwd of Kürt een eenzaat is, een lichtend voorbeeld, of een rare kwast volgens jullie. Doen jullie dat zelf eigenlijk soms, potjes meenemen naar de slager? Vind je het een beetje raar? Of vind je het integendeel een prima initiatief? Let me know.