Ik ben helemaal niet zo’n chauvinist. Ik ben een beetje Belg en een beetje Vlaming. Maar ik doe daar niet al te onnozel over. Ik zwaai niet met vlaggen en ken de hymnes niet uit m’n blote hoofd. Tot ik in het buitenland ben en de Rode Duivels spelen een belangrijk kampioenschap. Dan draag ik de nationale kleuren plotseling met een trots die ik van mezelf nooit had vermoed.
Een beetje dat soort gevoel ging er door mij heen toen ik enkele maanden terug in Barcelona in een supertof wijnwinkeltje een paar flessen rode wijn zag liggen met onze Belgische vlag op het etiket. En ook al ben ik niet zo’n royalist, ik vond het verhaal achter de wijn wel indrukwekkend. Op het label staat namelijk letterlijk: “RESERVE SPECIALE cru selectionné de la region Costa Brava en occasion du marriage de S.M. LE ROI BAUDOUIN ET DONA FABIOLA“.
De wijn werd dus speciaal gemaakt in 1960, ik was min dertien, en koning Boudewijn en koningin Fabiola schonken hem op hun huwelijksfeest. Dezelfde blend, met hetzelfde etiket wordt sindsdien nog steeds door het huis Perelada gemaakt, en ja, uiteraard heb ik zes flesjes gekocht. Chauvinistisch maar vooral benieuwd. En ik moet toegeven: de rode wijn was een prima ontdekking, prijs kwaliteit een hit. De samenstelling bestaat uit Syrah (41%), Cabernet Sauvignon (31%), Monastrell (14%), Samsó (11%), Merlot (3%). De wijn rijpt zestien maanden op eikenhouten vaten uit Bordaux en heeft veel rijp fruit en kruiden in de smaak maar ook genoeg zuren en is voor mij daarom wat minder zwaar in z’n tannines als vele andere Spaanse wijnen (ondanks de 15% alcohol)
Sinds we deze Perelada hier in Spanje in huis hebben noemen we elk dineetje met vrienden bij ons een staatsbanket en klinken we met genoeg gevoel voor dramatiek op Boudewijn en Fabiola. Schattig toch? Wie heeft er zin om op 21 juli mee de Brabançonne te komen zingen? Rechtstaand en met een mooi glas rode Spaanse wijn in de hand.
Wanneer de temperaturen buiten richting de tropische waarden klimmen, snakt iedereen naar een ijskoude verfrissing. Nu moet ik eerlijk bekennen: ik ben zelf niet zo’n grote koffiedrinker, maar ik weet dat gigantisch veel mensen rasechte koffiefanaten zijn die compleet verslingerd zijn aan hun dagelijkse shot cafeïne … Lees meer
We moeten het dringend nog eens over kaas hebben, en nee, ik ga niet wéér diezelfde preek afsteken over waarom wit meestal beter scoort dan rood. Die eeuwige discussie kennen we intussen wel, dus laten we de klassieke regeltjes vandaag eens lekker overboord gooien en voor puur avontuur kiezen … Lees meer
Bij tequila denken de meesten van ons spontaan aan wilde feestjes, zout, citroen en een stevige kater de ochtend nadien. Zonde, want als je kiest voor een kwalitatieve fles van 100% blauwe agave, haal je een waanzinnig complexe smaakbom in huis … Lees meer
Als rasechte Belg zit chocolademousse ongetwijfeld in je culinaire DNA gebakken. Het is pure nostalgie, de onbetwiste koning van de desserttafel. Maar sinds ik een groot deel van mijn tijd doorbreng in het bruisende Barcelona, heb ik geleerd dat je klassiekers soms een tikkeltje lef moet geven … Lees meer
Zodra de zon zich laat zien en de zomersferen de overhand nemen, verhuist ons culinaire leven naar buiten. Hét geheim van een geslaagde, zonnige apéro zit hem in hapjes die tegelijkertijd hemels smaken, er fantastisch uitzien én de nodige frisheid bieden … Lees meer
Als je door de honderden recepten op deze blog scrollt, loont het echt de moeite om eens helemaal terug te gaan in de tijd. Helemaal naar de allereerste pagina’s, naar de absolute begindagen van Would Be Chef … Lees meer
Soms flitst er plots een culinaire herinnering door je hoofd waarvan je denkt: waarom heb ik dit al zo lang niet meer gemaakt? Dat had ik dus gisteravond … Lees meer
Als rasechte bourgondiër is er één gulden regel in mijn keuken: we gooien nóóit eten weg. Voedselverspilling is simpelweg zonde, zeker als het gaat om een prachtig, veelzijdig ingrediënt zoals kip … Lees meer