Een paar jaar voor covid zijn mijn papa André en ikzelf voor het eerst met zijn tweetjes naar Barcelona gekomen in de kerstperiode. De jaren voordien waren mijn ouders samen een paar keer in de zomer naar onze flat in Spanje gereisd, maar mama heeft bij een van de laatste landingen zo’n schrik opgedaan dat ze eigenlijk niet meer wil vliegen. Jammer, maar het is een keuze die we uiteraard respecteren. Maar papa, die voor zijn vrijwilligerswerk in Afrika en India vaak het vliegtuig moet nemen komt natuurlijk graag met me mee naar Barcelona.

En dat doen we dus elk jaar. Ondanks onze overvolle agenda’s blokkeren we altijd een vader-en-zoon-weekendje eind november of begin december. Omdat het belangrijk is om te genieten van elkaar, om te praten over het leven, en vooral om het te vieren zolang dat kan. We hebben zo’n beetje dezelfde hobby’s. We wandelen graag, we eten graag lekker, we houden van een mooi glas wijn, en we genieten van een streepje cultuur. En ik ben, zoals je weet, een planner. Maanden op voorhand leg ik al heel veel vast. De restaurants voor vrijdag- en zaterdagavond, en ook voor de lunch op zondag. Ik heb tickets voor het Picasso-museum gekocht, en tickets voor een klassiek concert in het Auditori, mijn lievelingszaal in Barcelona.

En tussendoor genieten we van onze gesprekken. Papa vertelde me dat hij zo blij is dat ik een boek heb gemaakt met de oude recepten van mijn mama en haar moeder, en mijn varianten. Mama is geen tafelspringer en staat niet graag in de spotlights. Make-up voor een shoot, interviews, op de cover staan van een boek, het is allemaal behoorlijk onwennig voor haar. Maar mama is erg trots. En dat we met dit boek al enkele meisjes zullen kunnen verder laten studeren in Simalia, waar papa mee een school heeft opgericht voor de kinderen van de allerarmsten, de kastelozen, ontroert hen beide enorm. Er worden veel boeken verkocht online via www.mijnmamaskookboek.be maar ook bij mama en papa thuis zijn al superveel dorpsgenoten en familieleden een boek komen kopen. Fantastisch toch. En ook al is ons mama natuurlijk de bescheidenheid zelve, ze geniet nu wel van alles wat zich rond haar boek afspeelt, dat heeft papa mij nog eens op het hart gedrukt.

Gisteren gingen we al heerlijk dineren samen met Luis, onze goede vriend die hier in Barcelona voor de flat zorgt als we er niet zijn, en die mijn papa kent van onze vorige bezoekjes in Molino De Pez. Erg laat is het niet geworden, want papa en ik waren beiden moe. Maar happy! Papa en ik zijn ook allebei vroege vogels. Ik ben deze zaterdagochtend vroeg opgestaan om wat te werken, en ik hoorde dat hij ook al vroeg wakker was om wat te lezen. Nu gaan we een koffietje drinken en een ontbijtje eten op Mercat del Ninot, en dan beginnen we aan onze wandeling door de stad, en gaan we naar het museum van Picasso. Vanmiddag zullen we ergens wat lekkere tapas scoren op een terrasje. En na het concert vanavond gaan we eten in Amar, één van mijn favoriete restaurants in Barcelona, dat trouwens vorige week nog de prijs kreeg voor beste nieuwe restaurant in Barcelona het afgelopen jaar. Dat wordt dus een dagje puur genieten.