“Spruiten stinken. En daarom vinden we spruiten vies.” Het zijn trauma’s uit de kindertijd van veel mensen. En soms houden nare herinneringen uit de kindertijd mensen een leven lang tegen om groenten als spruiten een tweede kans te geven. En dat is zonde want spruiten zijn gezond (ze bevatten bijvoorbeeld veel Vitamine C) en eigenlijk ook lekker. En vooral: ze hoeven ook echt niet te stinken.

De nare herinneringen hebben één grote oorzaak: vroeger werden groenten veel te lang gekookt. Plat gekookt, en zelfs nog langer. Men dacht dat dat gezond was, of gewoon nodig, omdat men rauwe groenten toen blijkbaar niet helemaal vertrouwde. Maar het is net dat veel te lang koken dat spruiten effectief vies doet ruiken. Een penetrante rotte eieren-geur die nog dagen in huis kan hangen. Plus: platgekookte spruiten kunnen geweldig op je maag liggen. Niks lekkers aan dan.

De belangrijkste regel is dus: spruiten niet te lang koken. 8 a 10 minuten is meer dan genoeg, in heel veel water. Spoel ze na het koken meteen in koud water, en bak ze op in wat boter. En als je echt geen risico nemen wilt, dan kook je best een geschilde ui mee met je spruitjes. Die gaat de mogelijke vieze geurtjes helemaal opnemen, en dan is er echt geen risico meer op een stinkbom in je huis.

Zelf wok ik mijn spruitjes trouwens graag. Dan is er ook zeker geen geurhinder, en blijven deze fantastische Belgische knolletjes lekker knapperig. Dit spruitengerecht moet je zeker eens proberen. Iedereen zal het lekker vinden!