Stom: plots verbrandde ik me stevig in mijn keuken
Nieuws

Stom: plots verbrandde ik me stevig in mijn keuken

Ik ben een Pietje Precies. Voorbereiding is alles in mijn keuken. Dus toen gisteren enkele vrienden op bezoek kwamen was alles uiteraard weer perfect voorbereid. Het was een lastig diner wel, want onze vrienden hadden een buitenlandse kameraad op bezoek en die eet geen vlees. Terwijl een van onze vrienden zelf zeer allergisch is aan zeevruchten. En de andere geen makkelijke eter is. Maar kijk, dat is een uitdaging. Ik had een mooi menu bedacht. Was naar de markt gegaan. Had lekkers meegebracht. Ik was goed aan het koken. Het ging helemaal prima met het voorgerecht. Maar het hoofdgerecht was wat spannender met nogal wat handelingen.

Intussen was er een pittig gesprek gaande op ons terrasje achteraan waar we aan het eten waren. Ik was dus half mee in de discussie. Maar holde wel tussen keuken en terras. Probeerde tussendoor af te ruimen. Had mijn goed voorbereide linzensalade met pan en al nog even in de oven geplaatst. Maar de vis moest ook de oven in, aan een andere temperatuur, en de pan moest er dus uit. Intussen moest de vaatwas in gestoken worden en een extra fles wijn open om de sfeer buiten optimaal te houden. Met zo’n dikke want haalde ik de bloedhete pan uit de oven en zette die op het vuur. En de schotel met de vis ging de oven in. Prima. Ik kan dat: multitasken.

Maar terwijl ik duizend dingen heel snel tegelijk aan het doen was, wilde ik even roeren in de pan met de linzensalade, en…. ik nam de steel vast met mijn linkerhand. De steel van de bloedhete pan, inderdaad. Die nam ik dus vol overtuiging vast. Zonder dikke ovenwant of keukenhanddoek. Zomaar los, en van geen kwaad bewust. De pan die ik net uit de oven had gehaald. Dat. Was. Dus. Een. Dom. Idee. Uiteraard duurde de aanraking maar een fractie van een seconde en was ik nog sneller aan het vloeken, maar het kwaad was wel geschied. Stommerik.

Op dat moment komt mijn lief de keuken binnen om wijn bij te halen want die was dus op. En daar stond ik te vloeken, half te huilen van de pijn, hand onder stromend water, want dat heb ik zo geleerd. Natuurlijk hadden we geen zalf in huis. In Lochristi sowieso wel, maar hier dus niet. En wat doe je dan? Vloeken. Ijsblokjes leggen. Onder de kraan houden. Een slok van je eigen wijn nemen. Half ruzie maken omwille van goedbedoelde opmerkingen als: “Hoe kun je nu zo stom zijn, jaag je toch niet op, concentreer je!” Net wat je niet horen wil op dat moment. Omdat je al die dingen zelf wel weet. Niemand, echt niemand, denkt: nu ga ik even ongeconcentreerd een gloeiend hete pan met de blote hand vastnemen. Maar enfin, het gebeurde dus wel.

Maar goed: de show must go on. Dus tussen het koud spoelen door was de vis natuurlijk gaar, dus ik slaagde erin om op mijn tanden te bijten, en om het gerecht toch netjes te dresseren en op tafel te brengen. Iedereen vond het heerlijk. Maar stiekem zat ik te kermen van de pijn. Zelf wou ik natuurlijk ook niet toegeven dat ik me verbrand had, stoer als ik ben. Maar toen tien minuten later de bordjes leeg waren en ik intussen drie keer mijn hand onder de kraan was gaan steken, kon ik niet langer stoer blijven en moest ik vertellen hoe dwaas ik was geweest.

Er zijn in onze straat, op een paar honderd meter, 3 apothekers, maar die waren allemaal dicht, het was halfelf. Dus zocht ik op mijn Smartphone op welke apotheek nog open was op dit late uur, en ik ben meteen in een taxi gesprongen. Een dik kwartier later, de tafel was intussen wel afgeruimd, dank daarvoor, was ik thuis, met de juiste zalf en een pijnstiller. Ik heb dik liggen smeren en het dessert hebben de gasten zelf opgediend. Eind goed al goed.

Dom he. Dan denk je altijd: ik sta steeds geconcentreerd in mijn keuken. Zoiets stoms gaat mij niet overkomen. En dan gebeurt het toch. Je verbrandt je aan een hete pan, je snijdt een stukje vinger af in plaats van een wortel. Domme domme dingen. Daarom: altijd uitkijken, maar ook altijd zorgen dat je zalf in huis hebt voor het geval dat je een zwak moment hebt zoals ik gisterenavond. Een geruststelling: het koude water en de zalf, de nachtrust en het feit dat ik de pan maar een fractie van een seconde vol vast heb gehouden, zorgen ervoor dat de schade meevalt. Maar hoe dom toch?

Gerelateerde nieuwsberichten

Dit zijn de allerbeste taarten!

Vier wereld bakdag

19 mei is blijkbaar de dag van het bakken, een ideale aanleiding om eens een taartje klaar te maken. Ik zal maar met de deur in huis vallen, ik ben geen fanatieke bakker … Lees meer

Een kleine tip om het nu al wat zomers te maken

Er zijn weinig dingen waar je werkelijk niks aan kunt veranderen. Je kunt je geluk een beetje maken, en je succes ook, maar het weer, daar kan geen mens iets aan doen … Lees meer

Sven India Udaipur

Deze reacties kreeg ik op mijn India-reis op Instagram …

Onze reis naar India zit er op. Ik wil meteen met de deur in huis vallen: ik ben erg dankbaar. Dankbaar voor zoveel indrukwekkende impressies, voor zoveel schitterende ervaringen, voor zoveel dingen die ik weer heb bijgeleerd … Lees meer

Welkom in Barcelona!

Dit wordt mijn nieuwe boek dat binnenkort verschijnt

Sinds het begin van de kerstvakantie ben ik begonnen aan het boek dat ik al lang heb aangekondigd, en waar blijkbaar veel mensen zitten op te wachten. Eindelijk is het zover: Mijn “Barcelona boek” komt er aan … Lees meer

Wat is “Oyster Rockefeller” en is het lekker?

Ik vind oesters best lekker, maar in tegenstelling tot de echt fanatieke liefhebbers ga ik er geen dozijn binnenspelen. Geef me er zes rauw op ijs en ik ben al meer dan gelukkig … Lees meer

Wat is glutenvrij eten en is het een aanrader voor iedereen?

8 januari gluten free day. Gluten zijn de paria’s van het hedendaagse dieet. Een tijdje geleden lazen we in de pers zelfs dat onze Belgische koning Filip zoveel mogelijk glutenvrij eet … Lees meer

Wat is tempura, en hoe maak je het?

Tempura is een Japanse kooktechniek waarbij lekkere ingrediënten, meestal zeevruchten of groenten, in een licht beslag worden gedoopt en vervolgens gefrituurd … Lees meer

Belachelijke fout als je zelf slagroom maakt levert wel een topidee op!

Zelf slagroom maken is het makkelijkste wat er is. Ik doe het zelf vaak, omdat ik ook heel graag roomijs maak, en dat natuurlijk heerlijk is wanneer je dat serveert met een warme chocoladesaus en zelf geklopte slagroom … Lees meer