OK, dit artikel heeft weinig met eten te maken, maar ik wil het hier toch even schrijven, omdat ik gisteren op sociale media veel reactie kreeg van (trouwe) volgers van deze foodblog. Boze reacties ook. Ik wil even uitleggen wat er gisteren is gebeurd op Twitter en hoe ik daar vandaag over denk.

…

Het was weer een spannende voetbalzondag gisteren. Mijn favoriete clubje speelde tegen Genk. Genk stond één punt los, en maakte kans om vier punten uit te lopen op Club Brugge, maar bij winst op verplaatsing konden de mannen van Leko de leiding nemen in de competitie. Ik loop dan zenuwachtig rond. Wandelend in Barcelona volgde ik de match bij de vrienden van Sporza. En ik volg dan ook op Twitter, want op online radio zit er altijd wel wat vertraging.

En nadat het 1-1 stond gebeurde iets wat zelfs de commentatoren op Radio 1 niet begrepen. Mechele kreeg een bal ongelukkig tegen de arm zonder ook maar enigszins de bedoeling te hebben die aan te raken. In alle mogelijke omstandigheden geen penalty, volgens hen, en toen ik de beelden opnieuw zag vond ik het ook flauwekul. Gouden Schoen Hans Vanaken zei dit nadien tegen Sporza: “Dat was heel ongelukkig. Het is belachelijk dat de bal op de stip gaat. Mechele kijkt niet eens naar de bal en krijgt de bal tegen de arm. Dit is een heel slechte en belachelijke beslissing. Het is erg dat je zo op achterstand moet komen.”

Voor mij genoeg redenen en boosheid om vanuit pure supporter-emotie, en omdat deze fase het spelverloop pijnlijk kon doen kantelen een paar heftige tweets de wereld in te sturen (even een paar keer m’n smartphone om- en om draaien voor ik iets stuur, dat vergeet ik dan soms) over scheidsrechter Boucaut. Dat hij onbekwaam is was mijn vriendelijkste. Ik heb hem ook blind genoemd en zelfs corrupt. Dat laatste is bij veel mensen in het verkeerde keelgat geschoten. Ik kreeg van de strengste volgers de mededeling dat iemand zonder bewijs corrupt noemen bij mijn 190000 volgers op sociale media genoeg is voor een stevige klacht voor laster en eerroof. Slik.

Los daarvan kreeg ik echt honderden berichten via Twitter en Instagram. Mensen die me gelijk gaven. Club-supporters meestal. Maar ook veel mensen die m’n tweets “over the top” vonden, belachelijk en ongepast. En zelfs onjuist. (Hoe onpopulair ook, en dwaas, blijkbaar heeft de scheidsrechter die ik zomaar eventjes corrupt en onbekwaam noem gewoon de nieuwe rare regels gevolgd. Op de koop toe was Genk gewoon beter, en zouden ze na de reguliere competitie ook als winnaar uit de bus gekomen zijn).

Maar de berichten waar ik het meeste van schrok waren die van mensen die zeiden: vandaag heb je je weer van je kleinste kant laten zien. Je mag supporter zijn, maar wij luisteren enkel naar radiomakers die niet zo fanatiek supporteren en die hun emoties wat kunnen beheersen en niet zo belachelijk beginnen te tweeten. En we volgen je graag op Would Be Chef, maar je moet wel een beetje sympathiek blijven en niet zomaar andere mensen beginnen beledigen en beschuldigen.

Dat waren trouwens de vriendelijkste van de boze reacties. Sommige mensen noemden me “dikke boulet” en “belachelijke aap”, “populist” en “amokmaker”. De ergste reacties laat ik niet zien, en mensen die echt onder de gordel beginnen te slaan negeer ik ook. Of die ontvolg of blokkeer ik op sociale media. Maar ik wil al de kritiek ook niet zomaar negeren. Ik snap dat sommige tweets zoals die van mij ook reacties uitlokken.

Maar het is simpel: ik ben een supporter en ik respecteer alle supporters. Of je nu voor Club of Genk, Antwerp of Anderlecht bent, dat maakt me niks uit. Supporters herkennen dat toch? Je neemt het altijd fanatiek op voor je ploegske, en soms is dat te snel en te hard, maar je laat je ploeg nooit in de steek. En als je denkt dat je ploeg onrecht wordt aangedaan dan roep je soms wat te hard. Voor mij gaat dat overigens op voor alle zaken waar ik emotioneel bij betrokken ben.

Zo tweet ik wel eens over de Catalaanse zaak, of over onrecht dat mensen wordt aangedaan, over politiek in binnen- en buitenland, over voedselverspilling maar ook over (te fanatieke) gedachtengangen rond ecologie en dierenleed. Daar krijg ik soms voor op m’n kop, maar ik probeer wel altijd correct te blijven en mensen niet persoonlijk aan te vallen.

Ik tweet en schrijf zoals ik ben, en zoals ik me voel. Te snel soms? Wellicht. Zou ik sommige dingen de dag nadien anders zeggen? Ook soms. Maar ik zal wel altijd mezelf blijven. Ok, “corrupt” was een foute en harde uitspraak. Ik heb daarvoor intussen op Twitter mijn excuses aangeboden. Omdat het insinueert dat ik de scheidsrechter echt van omkoping beschuldig, en dat wilde ik echt niet doen. “Onbekwaam” daar durf ik vandaag nog steeds van zeggen dat er toch iets voor te zeggen valt, deze scheidsrechter en Brugge hebben niet altijd even fijne momenten samen beleefd dankzij zijn beslissingen… maar goed dat is een andere discussie.

Los daarvan, vrienden volgers: kom zelf ook maar goed op voor uw Clubs. Proficiat Genk-supporters, jullie ploeg was ook gewoon beter, ik wil graag kampioen spelen, maar op basis van jullie spel en het hele seizoen zouden jullie dat echt wel verdienen. Anderlecht-supporters, veel sterkte in deze moeilijke periode. Ik ken uw voorzitter persoonlijk, en ik weet dat hij er alles zal aan doen om terug te vechten de komende jaren. Antwerp: straf bezig. Het gaan nog boeiende weken en maanden worden. Hopelijk met mooie matchen, fijn voetbal, en goede en goedziende arbiters en een onpartijdige correcte VAR en een verdiende kampioen.

Maar gepeperd of niet. Spicy of bitter, zuur of mierzoet, blijf gerust mijn recepten uitproberen, mijn artikels lezen, en kritiek geven wanneer je dingen niet juist of correct vindt, hier op de blog, op Joe op de radio of op sociale media. Ik ga gewoon mezelf blijven en proberen jullie met jullie soms lekker averechtse meningen te respecteren en te beantwoorden.

Enfin, de soep wordt niet altijd zo heet gegeten als ze wordt opgediend, en pas op het einde van het seizoen zullen we zien wie welke taart verdienen zal. Nog veel smakelijk eten en smakelijk voetbalplezier gewenst.