Eindelijk. Vandaag wordt een prachtige dag. Misschien zelfs wat weer betreft. Maar zelfs als er toch regen tegen de ramen komt waaien gaat dat ons echt niet tegenhouden om één van de mooiste dagen van het jaar, en misschien zelfs van ons leven te beleven. Mama en papa zijn namelijk 50 jaar getrouwd, en dat gaan we uitgebreid vieren.

Enfin, correctie. Mama en papa zijn 50 en een half jaar en dertien dagen en een paar uur getrouwd. Eigenlijk zou het feest dus begin april plaats gevonden hebben. Maar toen was er een lockdown en is alles zo’n beetje in het water gevallen. Niet alleen hun feest. Elk feest.

Je mocht toen maximum met vier personen buiten samen komen, en dat hebben we toen ook wel gedaan. 3 april was de mooiste dag van de lente. We hebben mama en papa met een taxi naar ons thuis laten komen, en we hebben heerlijk getafeld op ons terras en de beste wijnen ooit geopend. Dat was zalig. We hebben er toen het beste van gemaakt.

Maar echt het beste vier je zo’n prachtig jubileum met de hele familie, alle kinderen, schoonkinderen en kleinkinderen, met de ganse familie en de beste vrienden samen. Dat kon toen niet. Maar kijk, uitstel is geen afstel. Vandaag is het dan eindelijk zover. In een mooie feestzaal in West-Vlaanderen gaan we het gouden jubileum vieren.

Het wordt sowieso een fantastische dag met heerlijk eten en mooie wijnen, met heel veel liefde en vriendschap. En misschien ook met hier en daar een kleine verrassing die ik hier niet verklappen kan, want mijn ouders zijn wellicht de trouwste fans van deze foodblog. Ze lezen alles. En zeker dit artikel.

Wat ik wel wil schrijven, nu ze toch meelezen: mama en papa, jullie zijn de beste, liefste, mooiste ouders van de hele wereld en de beste grootouders voor Julie, Anna en Estée. We zien jullie allemaal ontzettend graag en zijn jullie eindeloos dankbaar voor onze opvoeding, voor alle kansen die we gekregen hebben, voor jullie liefde, voor jullie wijsheid.

En de rest van de speech hou ik voor deze middag.