Ik weet eigenlijk niet of ik dit verhaal wel mag vertellen, maar ik waag het er toch maar op omdat het eigenlijk heel veel uitlegt. Het speelde zich af, intussen vele jaren geleden. We waren op reis in het Zuiden van Frankrijk en logeerden enkele nachten in het prachtige hotel van Wout Bru. Wout die altijd een passionele, gevoelige kerel is geweest, liep een klein beetje gefrustreerd rond op z’n prachtige domein in het idyllische plaatsje Eygalières.

Een paar dagen voordien had Wout iets bijzonder vervelend meegemaakt. Een ambetante Engelsman had hem allerlei onterechte verwijten naar z’n kop geslingerd, en van Wout stevige compensaties geëist voor de zogezegd slechte service die hij genoten had in het restaurant. En als Wout, die in de Provence nota bene dag na dag z’n stinkende best deed om z’n klanten te verwennen, niet gul compenseerde, zou de man, die beweerde zeer invloedrijk te zijn, hem het leven zuur maken op Tripadvisor en aanverwante sites.

Wout was woest, voelde zich erg onmachtig, was er de kop van in, en vroeg zich luidop af of en hoe hij moest reageren. Want hij voelde zich onheus behandeld, en zelfs gechanteerd. En daar wou hij absoluut niet op ingaan.

Gisteren vertelde Sepideh Sedaghatnia van gastrobar ‘Devin by Sepi’ net hetzelfde op tv bij Van Gils en Gasten. Ook zij wordt bedreigd en afgedreigd door gasten. Als er niet wordt ingegaan op hun (soms buitensporige) eisen, dan dreigen ze er mee om een erg negatieve recensie op Tripadvisor te zetten.

Eerlijk, noem me gerust een naïeve kloot, maar ik schrik daar dus echt van. Als je graag eten gaat, dan heb je toch een eindeloos respect voor de mensen die zich dag en nacht uit de naad werken om ons goed en smakelijk te ontvangen. Ik kan het me nauwelijks inbeelden dat er mensen zijn die werkelijk zo slecht zijn dat ze chefs en hun personeel zo het bloed onder de nagels halen.

Maar toen ik vanmiddag vlug even rondbelde naar enkele bevriende chefs blijkt het inderdaad schering en inslag te zijn. Vaak weigeren chefs te zwichten of toe te geven aan de chantage, maar soms laten ze onder extreme druk bepaalde bedragen op een rekening dan toch vallen, of soigneren ze dreigende klanten extra. Ik heb al verschillende kennissen van me in het verleden radeloos aan de lijn gehad omdat weer een of andere onverlaat een erg ongenuanceerde mening over hun restaurant online had geplaatst.

Ik snap het wel hoor, je doet als chef alles voor de business, maar ik zou zo’n gechanteerde chef toch aanraden om niet toe te geven. Wees fier, en sjot zo’n rotte klanten er meteen uit. Mijn steun hebben jullie, beste horeca-uitbaters!

Ik vind het zelf eerlijk gezegd wel bijzonder jammer, want ik heb in het verleden vaak naar Tripadvisor en andere recensie-sites van “gewone gebruikers” gekeken en daar oprecht veel goede tips uitgehaald. Ik zal dat nog altijd doen in de toekomst. Maar ik zal de besprekingen op deze sites voortaan wel met een flinke korrel zout nemen. En ik besef weer meer dan ooit waarom “objectieve” gidsen als Michelin en GaultMillau belangrijk blijven. En geloof me: ik probeer ook altijd objectief te blijven op Would Be Chef. Objectief en positief. Want er mag wel wat meer respect zijn voor chefs en hun personeel.