Op 18 december hadden wij een belangrijk etentje gepland, want we hebben dan iets te vieren.  We waren er in geslaagd om een tafeltje te bemachtigen bij Peter Goossens in het Hof Van Cleve. Toen de restaurants in juni weer open gingen hebben we daar meteen geboekt voor de 18de van volgende maand. Het was weer een paar jaar geleden dat we nog eens bij Peter in Kruishoutem waren, en op speciale dagen moet je eens zot durven doen. Die vrijdagavond stond sindsdien dan ook met rood omcirkeld in onze agenda.”

Maar het etentje waar we zo naar uitkeken werd intussen (uiteraard) afgezegd. Niet door ons. Maar door het Hof Van Cleve. Ook al was er aanvankelijk aangekondigd dat de restaurants in het beste geval de 13de december weer zullen kunnen opengaan, Peter en z’n team geloofden er blijkbaar niet meer in voor 2020, en hebben de agenda al snel voor het hele jaar geblokkeerd. En zoals de cijfers nu evolueren, in de goede richting, maar al bij al best traag, was dat wellicht een juiste inschatting.

Steeds meer horeca-uitbaters vertellen me dat het voor hen eigenlijk niet meer hoeft dit jaar. Voor cafés is dat misschien nog een beetje anders, maar voor restaurants is de kost om een restaurant (desnoods in beperkte bezetting) te heropenen, echt gigantisch, en een plotse sluiting is dat ook. Het heeft vooral met voorraden van ingrediënten te maken. Het laatste wat restaurateurs nu willen is een jojo- of accordeon-effect: dat de deuren even open gaan en enkele weken later weer dicht moeten is voor hen geen optie.

Een goede vriend restaurateur van me verwoordde het zo: “In 2020 nog opengaan zou absurd zijn, en de eerste maanden van 2021 verwacht ik ook nog geen heropstart. Wij kunnen de boel nu min of meer draaiende houden door echt in te zetten op take away. Dat draait behoorlijk, zij het ook redelijk onvoorspelbaar. Het ene weekend is de take away de bom, het volgende weekend kwakt het weer wat in. Maar het belangrijkste is dat de overheid nu de mogelijkheid van technische werkloosheid voor ons personeel blijft aanhouden. Dat, samen met de steunmaatregelen en onze afhaalservice, zorgt er voor dat we deze rotperiode hopelijk kunnen overleven. Maar nu weer openen, sluiten, openen, sluiten, zou voor ons echt de doodsteek zijn. Financieel maar ook psychologisch voor ons en ons personeel.”

En ook al hebben de meeste restaurants zwaar geïnvesteerd in strenge veiligheidsmaatregelen tegen de verspreiding van het virus, de meesten snappen wel dat zeker in de topweken van een pandemie je moeilijk de horeca open kunt houden. Restaurants zijn sowieso plaatsen waar mensen (uit verschillende bubbels) samen komen. En ook mensen in de horeca willen niet ziek worden. En ze willen hun klanten, hun personeel, maar ook hun eigen families niet in gevaar brengen. Dus velen houden nu al volop rekening met het feit dat ze pas ergens rond Valentijn weer open zullen mogen gaan. Ze hopen dat de cijfers dan min of meer onder controle zijn, en de vaccins al goed verspreid raken. Afwachten…

Wanneer de overheid rond 1 december de maatregelen gaat evalueren zullen op een voorzichtige manier misschien weer wat extra winkels open mogen gaan. Misschien gaat men richting de kerstdagen ook nadenken over een kleine (tijdelijke) opening van onze persoonlijke bubbel. Maar binnen de horeca leeft er weinig hoop op versoepelingen, en dan al zeker niet vanuit de restaurants (bij cafés ligt dat wellicht anders) en men vindt het zelfs niet wenselijk.

Oh, wat zullen wij met z’n allen veel in te halen hebben in 2021…