Alweer een topdagje beleefd in Zuid-Tirol. Want op dag twee van onze culinaire trip mochten we twee bekende wijnhuizen bezoeken. Kellerei Bozen en Alois Lageder.
Kellerei Bozen ofte Bolzano Wines is een oude coöperatieve. Dat wil zeggen dat een tachtigtal producenten en wijnboeren samenwerken om hun wijnen te maken, te bottelen en de marketing en verkoop van hun mooie product te organiseren. Samen produceren ze zo’n 3 miljoen flessen per jaar.
We werden vriendelijk ontvangen in hun prachtige nieuwe hoofdkwartier dat bijna op lijkt te gaan in de bergen, en op de verschillende platforms (eigenlijk de daken van de wijnkelder) groeien zelfs wijnranken.
Centraal staat een grote kubus waarin de administratieve diensten zijn gehuisvest. Indrukwekkend om in deze splinternieuwe gebouwen ontvangen te worden, en de deskundige uitleg te krijgen over de uitstekende wijnen van Zuid-Tirol. Die zijn de afgelopen twintig jaar namelijk echt top geworden. Wanneer vroeger de kwantiteit primeerde, focussen de meeste wijnboeren nu uitsluitend op kwaliteit, wat een goede zaak is.
In de voormiddag hadden we ook al het privilege om ontvangen te worden bij Lois Lageder, wellicht de meest iconische wijnproducent in deze regio, waar nu al tientallen jaren zo biodynamisch mogelijk uitstekende tot geniale wijnen worden gemaakt. Het familiebedrijf bestaat overigens al bijna 200 jaar en vandaag wordt het geleid door Alois en zijn zoon Alois Clemens en zijn twee zussen.
Het was de bijzonder sympathieke Clemens die ons ontvangen heeft. Eerst werden we rondgeleid door enkele van de wijngaarden. Clemens vertelde over de filosofie van het bedrijf.
Zo worden er in de wintermaanden stieren, die tijdens de zomermaanden hoog in de bergen leven, naar beneden gehaald om tussen de wijngaarden te lopen, te grazen en vooral ook te zorgen voor natuurlijke bemesting. Op de eigen percelen wordt er trouwens volledig biodynamisch gewerkt, en de leveranciers van druiven in de buurt worden ook aangespoord om steeds meer die weg in te slaan.
Clemens legde ook uit waarom ze zoveel diverse wijnen maken (wel 36 in totaal) van zoveel verschillende druiven. Er zijn in deze regio zoveel microklimaten (hoogte speelt een belangrijke rol, maar ook de ligging, want sommige plekken kennen door de hoge bergen meer schaduw, andere meer zon, sommige meer afkoeling dan andere).
Er zijn ook heel veel uiteenlopende ondergronden; steen, rotsen, zand, vulkanische ondergrond. Kortom: elke plek is geschikt voor andere druiven. Maar altijd gaat Lageder voor de beste kwaliteit. Voor precieze correcte smaken met niet al te veel alcohol en genoeg aciditeit. Kortom topwijnen.
Dat konden we proeven toen we na de rondleiding door de wijnkelders een heerlijke lunch kregen aangeboden in de tuin van het wijnhuis, in hun fantastische restaurant Paradeis.
Iedereen is er welkom voor eerlijk maar zalig eten. De keuken kent zeven principes. Simpel. Licht. Fris. Lokaal. Seizoensgebonden. Er wordt weinig met vlees gewerkt. En de keuken is biologisch of biodynamisch. Eén woord daarvoor: over-heerlijk.
Het is lang geleden dat ik zo’n pure lunch in de zon heb gegeten. En dan de wijnen die we proefden (en bijna allemaal ook weer uitspuwden, omdat we toch nog een half uurtje moesten rijden, en dronken rijden echt geen optie is).
We proefden zoveel pareltjes in wit en rood. Pinot Grigio, Pinot Bianco, Sauvignon Blanc, Chardonnay, Gewürztraminer. Maar ook in rood kregen we alle toppers voorgeschoteld. Pinot Noir, Merlot Riserva, en de topdruif van de streek: de Lagrein. Het was teveel om op te noemen en allemaal echt super gemaakt.
Nadien kregen we van Clemens nog een rondleiding in de Cason Hirschprunn, het niet bewoonde landhuis/kasteel van de familie dat nu gebruikt wordt voor feesten en huwelijken, en wandelden we nog door de prachtige tuin die dankzij de ingenieuze tuinarchitectuur jaar in jaar uit in bloei staat.
Een onvergetelijke voormiddag en lunch met de eigenaar van een absoluut topdomein. Ik weet één ding zeker, wanneer ik terug in België ben, ga ik zeker wijn van Lageder bestellen. De wijnen van Lageder worden in ons land verdeeld door www.licata.be
Wil je meer informatie over Zuid-Tirol? Check dan zeker de Zuid-Tirol website.
Onlangs vroeg iemand me in een interview waar ik het liefst ga eten, een taverne of een sterrenrestaurant. Ik moest en zou kiezen, maar eerlijk, dat gaat gewoon niet … Lees meer
Het is zover, het is weer december. De Sint is in het land, dus heb ik in het nieuwe weekmenu niet alleen mijn klassieke Sinterklaastaart opgenomen, maar ook een hartig gerecht met Biscoff speculoos … Lees meer
Het is intussen een jaarlijkse en heel mooie traditie geworden, ons weekendje naar Barcelona. Papa en ik trekken meestal eind november of begin december naar onze lievelingsstad … Lees meer
Ah, chocolade. Voor ons als would-be chefs is het bijna magisch: het ruikt zo uitnodigend, het smelt in je mond en het kan een simpel dessert omtoveren tot pure hemelse luxe … Lees meer
Cake is misschien wel het ultieme symbool van gezelligheid. Maar wat is cake nu eigenlijk? Simpel gezegd: cake is een zoet gebak op basis van bloem, suiker, boter en eieren, vaak luchtig gemaakt door het kloppen van het beslag of het toevoegen van rijsmiddelen zoals bakpoeder … Lees meer
Als je gasten uitnodigt voor een etentje, mag ik een kleine tip geven? Vraag meteen bij de uitnodiging of er allergieën zijn of dingen die je gasten écht niet lusten … Lees meer
21 november is World Stuffing Day, een dag die volledig draait rond het eerlijke plezier van vulling, farce, stuffing, hoe je het ook noemt. Het is zo’n culinaire klassieker die we vaak alleen aan de feestdagen koppelen, maar die eigenlijk op elk moment van het jaar voor instant gezelligheid kan zorgen … Lees meer
Misschien heb je het gisteren gezien op mijn sociale media, of gehoord op Joe: het was voor mij best een pittig dagje. Na een paar stevige sessies bij de tandarts de voorbije maanden, ben ik nu eindelijk toe aan de apotheose … Lees meer