Het is 21 juli vandaag, de feestdag van alle Belgen. Weliswaar een beetje een feestdag in mineur. Daar zijn wel enkele vervelende redenen voor. Corona is de belangrijkste. Geen enkel land ter wereld is daardoor in feeststemming. Maar onze belabberde politieke toestand geeft ons vandaag ook niet meteen een hoera-gevoel. Maar kom, we gaan ons op het positieve concentreren.
Dit is namelijk nog altijd een foodblog. En als je het vanuit het culinaire bekijkt dan zijn er toch wel een paar lekkernijen waar wij Belgen super fier op mogen zijn. Ik zet de volgens mij belangrijkste even voor jullie op een rijtje op deze feestdag. En ik weet zeker dat jullie er nog spontaan andere zullen bij aanvullen. Want we moeten durven toegeven: culinair hebben wij absoluut niet te klagen.
Je kunt geen interview doen met een buitenlandse artiest, of hij begint er zelf over, over de “Belgian chocolats”. En terecht. Onze Belgische chocolade is wereldtop. De praline werd zelfs bij ons uitgevonden door Jean Neuhaus in het midden van de 19de eeuw in Brussel. Hij was apotheker en kwam op het idee om pilletjes in chocolade te verwerken om ze makkelijker te laten slikken. Later kwam er gelukkig betere vulling in de chocolade.
Moet ik dit nog uitleggen? Van het populaire Stella tot het gerenommeerde West-Vleteren, het Belgische bier is ook wereldberoemd. Er zijn zowel gigantische wereldspelers als heel specifieke unieke en gespecialiseerde bieren die bij ons worden gemaakt. En overal in de wereld hebben ze veel respect voor ons Belgische bier.
Neuzekes. In Gent was er een tijdje een neuzekesoorlog, en dat was minder fraai. Maar het product blijft iets om trots op te zijn. Gemaakt voor het eerst op het einde van de 19de eeuw, in 1873, door de Gentse apotheker De Vynck en tot op vandaag een echte lekkernij. Omdat de cuberdons niet ontzettend lang bewaren worden ze ook nauwelijks uitgevoerd naar het buitenland. Maar ze zijn heerlijk, die harde kegelvormige paarsrode snoepjes, gevuld met een gelatineuze half vloeibare zoetigheid.
Lekker of niet? Ik vind ze zelf heerlijk, op de juiste manier klaargemaakt, want als je ze te gaar gaat koken worden ze wat vies. Maar hoeveel steden hebben een groente die naar hen genoemd werd? Van Amerika tot in Azië, ze kennen Brussel allemaal door onze “Brussels sprouts”. Mogen we toch wel (s)prou(t/d) op zijn!
Ja, in Nederland kun je ze ook vinden, dat is waar. En in Engeland ook. Maar de Belgische garnalen zijn fantastisch, en maken bij ons ook echt deel uit van onze Belgische gastronomische traditie. Ik vind ze misschien nog wel lekkerder dan kreeft. Onze garnaalkroketjes zijn zalig. Maar de beroemde “tomate crevette” is echt van ons. Goede tomaten, wat mayonaise, grijze garnaaltjes en een lekker frietje erbij. Echt een feestmaal.
Jaja, we kunnen het niet genoeg zeggen. De frietjes zijn Belgisch en niet “French”. We hebben zo’n fijne traditie van frituren, een cultureel erfgoed dat we moeten blijven beschermen. Ook met mosselen een ideale combinatie trouwens. Moules-frites is niet voor niks één van onze Belgishe klassiekers.
Echt Belgisch grondwitloof, dat kennen we enkel bij ons. Het is één van mijn favoriete producten. Mijn pepe Pierke kweekte het zelf, en ik kan mij die heerlijke smaak voor eeuwig herinneren. Witloofrollekes met hesp en kaas blijft wellicht mijn lievelingsgerecht aller tijden.
Een heerlijk koekje van bij ons, dat nog door veel bakkers artisanaal wordt bereid, maar dat ook wereldwijd populair is geworden dankzij de koekjesfabrikant Lotus uit het Oost-Vlaamse Lembeke. Overal kennen ze ons heerlijke kleine speculoosje, ideaal voor bij de koffie.
Stoofvlees bestaat op vele manieren, overal in de wereld. Denk maar aan de beroemde boeuf bourguignon in Frankrijk. Of de curry’s in India (en dus ook in Groot-Brittannië). Maar zoals onze oma’s en moeders de stoverij maakten, met lekker bruin bier, wat mosterd en een boterham in de saus, dat is uniek, en typisch Belgisch!
Dat mag ook wel eens gezegd worden: bij ons in België kun je verdomd lekker eten. We hebben prachtige restaurants waar chefs fantastische gerechten weten te bereiden. Of je nu naar het Hof Van Cleve gaat bij culinaire wereldster Peter Goossens, naar een goede brasserie waar ze onze klassiekers maken, of naar de betere frituur om de hoek. Ik ben fier op de Belgische keuken. En ik hoop dat de sector recht blijft, ondanks corona.
Een schijf verse ananas op een zonnige zomerdag is heerlijk verfrissend, maar wist je dat deze tropische vrucht ook een heus geheim wapen aan boord heeft … Lees meer
Heb je er ooit bij stilgestaan dat vrijwel onze hele keuken heimelijk is ontworpen voor rechtshandigen? Wie linkshandig is, merkt het misschien niet eens meer bewust op, maar staat dagelijks ongemerkt tegen de stroom in te boksen … Lees meer
Wij Belgen zijn helemáál zot van frietjes. En gelijk hebben we, want er gaat toch niks boven zo’n goeie, dikke goudgele friet die traditiegetrouw in twee keer gebakken is in echt ossevet … Lees meer
Wie ooit in Zuid-Italië heeft gegeten, kent het fantastische geheim van pangrattato misschien al. Het klinkt ontzettend chic, maar eigenlijk is het niets meer dan knapperig, goudbruin gebakken broodkruim … Lees meer
Eerlijk is eerlijk: onze keukenkasten staan al vol genoeg met apparaten die we hooguit drie keer per jaar bovenhalen. Dus als het vandaag National Panini Day is, hoef je echt niet holderdebolder naar de winkel te rennen voor een professionele contactgrill … Lees meer
Gooi dat keiharde stokbrood van gisteren absoluut niet weg, want je wekt het makkelijk weer tot leven. Houd het oude brood heel kort onder een zacht stromende koude kraan, zodat de korst vochtig wordt maar de binnenkant droog blijft … Lees meer
Zodra de zomer echt losbarst en de zon hier in Barcelona overuren draait, ben ik he-le-maal zot van watermeloen. Er is op een warme, klamme namiddag simpelweg niets verfrissender dan een ijskoude, felrode en knapperige punt van deze vrucht … Lees meer
Ik mag dan misschien geen sterrenchef zijn, maar als het op koken aankomt, mag je gerust stellen dat ik wéét waar ik de mosterd haal. Letterlijk en figuurlijk … Lees meer