Saffraan is een ontzettend lekkere specerij, die ik af en toe wel eens in mijn gerechten gebruik. Maar niet te vaak want het is natuurlijk één van de duurste, zo niet dé allerduurste specerij ter wereld. De specerij wordt gewonnen uit de saffraankrokus (Crocus sativus), een bloem dus, die vooral in Iran voorkomt.

De saffraanbloem bloeit maar tijdens een korte periode van het jaar en moet op de dag dat hij bloeit geoogst worden. Enkel de stempels van de bloem worden gebruikt en elke bloem heeft slechts drie van die kleine rode draadjes. Voor 1 ​​kilo saffraan heb je zowat 2000 m2 terrein, 200 manuren en 150.000 gedroogde bloemen nodig.

Die ontzettend arbeidsintensieve teelt maakt saffraan tot een kostbare specerij, en het wordt daarom ook wel eens het rode goud genoemd. 1 kg saffraan kost tussen de 30.000 en 40.000 euro, tussen de 30 en 40€ per gram dus. Eén klein saffraandraadje volstaat om een liter kokend water diepgeel te kleuren, dus je hebt er gelukkig niet al teveel van nodig.

Maar er is nog een extra reden (behalve dat het zo lekker is) om het af en toe te gebruiken in de keuken, want saffraan is zowel een antidepressivum als een afrodisiacum en een antioxidant, en het zou ook een geneeskrachtige (pijnstillende) werking hebben. Kortom: het kost veel, maar je begrijpt waarom, en het is ook elke euro waard.