Er zijn uiteraard uitzonderingen, want sommige kindjes snoepen er maar al te graag van, maar behoorlijk veel kinderen vinden olijven niet lekker. Dat is niet geheel onlogisch. De eerste smaak die kinderen aangenaam vinden, is zoet. Ze houden doorgaans niet van te zuur en al zeker niet van te bitter, en olijven hebben wel een bittere kant. Ik moet zelf toegeven, dat ik nog steeds niet hou van te bittere olijven, terwijl ik ze wel lekker vind wanneer ze wat zachter zijn qua smaak, of zelfs een beetje pikant gemarineerd. Nog een reden waarom kinderen wellicht afhaken op olijven is de unieke textuur, met een stevige buitenkant en een zachte, vlezige binnenkant. Sommige kinderen hebben mogelijk moeite met deze speciale textuur en vinden het daarom niet prettig om op te kauwen. En dat er plots een hele stevige pit midden in de olijf kan zitten, waar je je tanden lelijk kunt op stoten zal ook wel niet helpen.

Toch blijkt het ook vaak een kwestie van gewenning te zijn. Kleine stukjes olijf laten proeven, of ze verwerken in sauzen of op de pizza kan kinderen toch langzaamaan liefhebbers van olijven maken. En dat is maar goed ook, want olijven worden over het algemeen wel beschouwd als een gezonde voedingskeuze. Ze zijn immers rijk aan enkelvoudig onverzadigde vetten, wat goed is voor het hart en de volledige gezondheid. Olijven bevatten ook antioxidanten, vitamine E en verschillende mineralen zoals ijzer en koper. Wel wordt er zout gebruikt bij het bewaringsproces van olijven, en daar kun je beter niet teveel mee overdrijven.