Ik heb jaren gezegd dat ik het nooit zou doen: een eigen restaurant openen. Het is zo ontzettend veel gedoe en ik denk dat ik het misschien ook helemaal niet goed zou doen. Er zijn immers zoveel voorwaarden aan verbonden die het complex maken. Je moet goed personeel hebben, je moet slim inkopen, je moet aan zoveel regeltjes beantwoorden, en je rekeningen moeten kloppen. En je moet heel veel werken om er in het beste geval van te kunnen leven.

Toch kriebelt het soms. Vrienden weten dat ik zo graag uitgebreid kook. Dan speel ik restaurantje zeg maar, en kook ik een zeven of acht-gangen-menu met aangepaste wijnen. Ik beleef daar zoveel plezier aan. Heerlijk vind ik dat. En dan zeggen m’n gasten wel eens: jij zou toch ooit een restaurant moeten openen. Maar dat wuif ik dus altijd weg. Tot nu…

Want nu we ons nieuwe huis in Lochristi gaan inrichten denk ik: misschien is dit het moment wel. En dan denk ik dus niet aan een permanent restaurant, daar heb ik de tijd, de ruimte, de ervaring, en het uithoudingsvermogen niet voor. Maar wat me wel leuk lijkt is om om de zoveel tijd te koken voor gasten. Een paar vrijdag- of zaterdagavonden per jaar. En dat ik dat “thuisrestaurant” dan open zet voor groepen die eens bij me thuis willen komen eten.

Het lijkt me immers heerlijk om eens mensen te verwennen die ik niet ken. Mensen die met het gezin, met vrienden, met collega’s of met klanten eens een avondje bij me thuis willen komen eten. Groepjes van acht of tien of zo. Of ik zet eens 4 koppels die elkaar niet kennen aan één grote gastentafel. Of 8 singels; daar kan nog iets mooi uit groeien…

Kijk, soms slaat mijn fantasie wat op hol. Want ik weet niet eens of dat allemaal wel mag. Mag je restaurantje spelen in je eigen huiskamer? Mag je daar dan geld voor vragen, ook al is het maar een paar dagen per maand of per jaar dat je dat doet? Moet je aan alle regels beantwoorden die gelden voor permanente restaurants? Kan de sociale inspectie of de dienst die de hygiëne in de horeca controleert op zo’n zaterdag dan bij me binnenvallen? Ik heb geen flauw idee. Dat moet ik dus nog even uitzoeken.

En dan rest er nog een andere vraag: zouden mensen het wel overwegen om te komen dineren bij me thuis? Om hun verjaardag of verloving te komen vieren in onze eetkamer in Lochristi? Of is dat allemaal een beetje te hoog gegrepen voor een Would Be Chef. En denken jullie: modder maar wat aan Ornelis, wij gaan wel naar een echt restaurant.

Enfin, als het allemaal niet mogelijk is, of wettelijk niet mag om zo heel af en toe eens “restaurantje te spelen” dan heb ik nog een ander idee. Dan organiseer ik gewoon om de zoveel tijd eens een etentje bij ons thuis waar ik volgers van deze foodblog op uitnodig. Dat kan niemand verbieden of tegenhouden. Gratis en voor niets mag je dan eens je beentjes bij mij onder tafel komen steken. Lijkt me ook ontzettend gezellig.

Enfin, laat me maar fantaseren en dromen. We zien wel hoe ik het aan ga pakken.