Wat ik het meeste aan België mis wanneer ik op vakantie ben? Dat was een van de vragen die mijn collega’s Bjorn en Ann mij gisteren tijdens hun laatste vervangende ochtendshow op Joe stelden. Of er iets was dat ik mis wanneer ik in Barcelona ben. Onze kat uiteraard. Gilbert is de liefste poes ter wereld, en het was deze nacht een heerlijk weerzien met veel geknuffel.
Maar de vraag ging eerder over iets. Niet iemand. Over een Belgisch ding, of een gewoonte, die ze nergens in de wereld zo goed kennen als in ons Belgenlandje. En ja, dan zijn er twee dingen die ik in Barcelona elk jaar weer mis. Twee ingrediënten die ze daar echt niet kennen: préparé en grijze garnalen.
Raar hé?! Want je kunt op de markt of in de speciaalzaakjes echt de allerlekkerste ingrediënten vinden, gamba’s en garnalen in alle vormen en formaten, maar die typische grijze garnaaltjes uit de Noordzee zijn toch vooral een Belgisch en Hollands dingetje. Ja in Groot-Brittannië zijn ze ook wel eens te koop, en ook in Frankrijk, maar toch minder dan in België. Maar in Spanje dus niet.
En ook Filet Américain, Préparé zeg maar, bestaat daar gewoon niet. Je kunt wel eens steak tartare krijgen, en die is heerlijk, maar de tyipische préparé met de licht pikante oranje saus zoals je die bij ons bij elke slager vinden kunt, en die heerlijk is op de boterham met wat zilveruitjes, een augurkje of wat kappertjes? Kennen ze niet in Spanje!!!
Weet je wat er de voorbije nacht gebeurde na een drukke DJ-nacht? Ik had een hele dag gereden van Condom naar Bordeaux, had een vlucht genomen met vertraging, en was maar net op tijd op m’n eerste set in Kortemark van 20u tot 22u en vervolgens moest ik me echt haasten om de volgende set te halen in Bilzen van middernacht tot 2u. Dus toen ik rond halfvier thuis kwam had ik ontzettende honger. Ik had na het ontbijt in Frankrijk eigenlijk nauwelijks iets gegeten.
En wat bleek: in de koelkast thuis stond nog een potje met een klein beetje préparé, en een ander met net genoeg garnaalsla voor één boterham. Dat was het. Alleen: beide waren drie dagen over tijd. En dan moet je die allebei echt niet opeten. Zonde. Maar ik weet wel wat ik zometeen haal bij de slager en op mijn verse boterham ga smeren. Home sweet home. Het is een topvakantie geweest, maar thuis is het toch ook niet slecht.
Dit is een gerecht dat mama al decennia maakt en dat nog steeds niets van zijn kracht heeft verloren. De combinatie van zalmfilet met een zachte mosterdsaus en een verse tuinkruidenpuree is tijdloos … Lees meer
Soms moet het snel gaan, maar dat betekent niet dat het minder lekker moet zijn. De bagel op z’n Italiaans is het ideale lunchgerecht dat je in een mum van tijd op tafel toovert … Lees meer
April is de maand waarin de rabarber weer volop uit de grond schiet. Deze taart van mijn mama Anny is een absolute klassieker op de blog en doet me altijd denken aan de gezellige middagen thuis … Lees meer
Wie zegt dat fruit en pasta niet samengaan, heeft dit recept met blauwe bessen en geitenkaas nog niet geprobeerd. Het is een snelle, gezonde maaltijd voor de Would Be Chef die je ook deze maandag weer in je ritme doet komen … Lees meer
Vandaag houden we het speels en toegankelijk met gestoomde visballetjes. Dit recept is een eerbetoon aan Marie Thumas, een merk dat we allemaal nog kennen uit onze kindertijd … Lees meer
We gaan richting het weekend en daar hoort een gerecht bij dat je makkelijk kunt delen. Deze zomerse quiche met courgette en Comté-kaas is een lichtere versie van de klassieker, perfect voor een lente-picknick of lunch … Lees meer
Nu ik op vakantie ben in Thailand vind ik het ook leuk om wat gerechten met een Thaise toets met jullie te delen en vandaag zij dat oesters, geïnspireerd door de smaken die ik hier momenteel overal om me heen proef … Lees meer
Ben je ook zo dol op die momentjes dat je in de koelkast kijkt en denkt: “Wat moet ik nú weer met dat restje kip of die twee eenzame lepels spaghettisaus … Lees meer