Nog 1 week en dan verhuizen we. De 14de juli wordt de dag waarop niet alleen wijzelf maar ook onze hele inboedel van Rijmenam naar Lochristi verhuizen. Na een weekje deugddoende vakantie begint voor mij vandaag dan ook de “inpakweek”. Ook al kijk ik enorm uit naar de verhuis zelf, dat inpakken is nu niet mijn favoriete bezigheid. Niet omwille van het werk zelf, dat lukt nog wel. Maar vooral omwille van de keuzestress. Bij elk spulletje dat de komende dagen door m’n handen zal gaan komt sowieso de vraag: houden of weggooien? We hebben veertien jaar in Rijmenam gewoond, en een mens verzamelt nogal wat in z’n leven merk ik.

Vandaag wil ik graag de keukenspullen inpakken. Om maar meteen met het moeilijkste te beginnen zeg maar. Als fervente hobbykok heb ik nogal wat potten en pannen, borden en glazen, en vooral “nuttige keukeninstrumenten” verzameld in de loop der jaren. Sommige van die spullen gebruik ik vaak. Andere nooit meer. Misschien zelfs omdat ik niet meer weet dat ik ze heb. Maar als je ze al tien jaar niet gebruikt, heb je die dan wel echt nodig? Dan kun je duidelijk ook koken zonder dat speciale mesje of dat handige toestelletje om sushi te maken.

Keuzestress: meenemen of weggooien dus? Ik ben geen verspiller, gooi niet graag spullen weg. Maar ik wil ook niet de hopeloze verzamelaar zijn die in TV-programma’s wordt opgevoerd als de zonderling die geen afscheid kan nemen van dingen waar hij nooit iets mee doet. Maar wat doe ik met de spulletjes die ik zelf niet meer gebruik maar waar een ander zeker nog gelukkig zou mee zijn? Een student die op kot gaat? Een kansarm gezin? Daar denk ik nu aan? Of is dat onnozel en doe ik alles beter naar het containerpark? En neen, ik ga niet op een rommelmarkt zitten met m’n afdankertjes, ik hoor het daar toch al iemand denken… ik doe het niet.

Wish me luck. In mijn inpak-planning staat vandaag dus de “keuken”. De kartonnen dozen staan klaar. Nu nog m’n moed bijeen rapen en er keihard invliegen. Als iemand tips heeft… laat ze hieronder maar achter. Ik wil vandaag geen stommiteiten begaan waar ik later stress van krijg.