Na de corona lockdown opnieuw bij vrienden op bezoek gaan, om weer eens lekker te eten, het is zalig dat het gewoon weer kan. Dat sociale contact is zo nodig om het leven een beetje boeiend te houden. Maar ik zie dat overal in het land iedereen z’n bubbels nu echt wel volle bak aan het uitbreiden en mengen is. En daar hou ik samen met de virologen toch een klein beetje mijn hart voor vast.

Gelukkig zijn er ook mensen die er even voorzichtig mee omgaan als wijzelf. Gisteren hadden we ons eerste etentje bij vrienden thuis, en hoe zij het organiseerden was helemaal fantastisch. Niet kussen of handjes geven bij het binnenkomen. Op het terras zaten wij ver van de gastvrouw en gastheer in de terraszetels, met een grote salontafel tussen. Er werden voor ons èn voor hen twee aparte planken tevoorschijn getoverd met daarop zalige hapjes.

En daarna gingen we aan tafel. Ook buiten, op het terras. In openlucht ver van andere mensen zitten is sowieso al veilig. Maar hier werd het nog een tikje veiliger aangepakt. Aan het ene uiteinde van de tafel zaten Barbara en Evert, en twee en een halve meter verderop zaten wij, helemaal aan de andere kant. Twee en een halve meter, dat lees je goed! En hun drie kinderen zaten naast elkaar aan een andere tafel die een paar meter verderop in het gras stond, en zo konden we ook hen zien, en met hen praten.

Eerst was het wat onwennig. We maakten dan ook het mopje: zo eten de koning en de koningin, elk aan een ander uiteinde van een immense tafel. Maar het went heel snel. En het was ook totaal niet ongezellig. En het belangrijkste: het eten was heerlijk, de wijn was prachtig, en het was zooooo fijn om weer eens bij vrienden te zijn. En de gesprekken gingen niet enkel over corona, integendeel.

Je kunt nu misschien denken dat we helemaal gek zijn geworden met die twee en een halve meter afstand tussen ons vieren aan tafel, je mag immers bubbels maken, als je maar niet overdrijft, maar wij vonden het allemaal prima. Het was een zeer gezellig, zeer lekker, zeer leuk, en vooral ook zeer veilig avondje. Goed toch?