Ik kreeg vandaag enkele “optimistische” en zelfs een paar “euforische” berichten uit Barcelona. Het virus is er net als hier nog steeds niet helemaal onder controle, ook al zakken de cijfers van de besmettingen wel, maar beetje bij beetje wil de overheid, net als in Nederland bijvoorbeeld, nu toch de strenge maatregelen weer wat gaan versoepelen. En vooral mijn vrienden in de horeca zijn opgelucht: de restaurants en cafés mogen weer rustig aan openen.
Er zijn nog veel beperkingen, buiten mogen de terrassen helemaal open, maar binnen mag de horeca maar op 30 procent van de maximale bezetting draaien. En om 21u30 moet alles dicht, wat voor ons nog ergens te doen lijkt, maar in Spanje echt belachelijk vroeg is, omdat mensen daar veel later op restaurant gaan. Maar goed, alles beter dan niks, zo reageren de horeca-uitbaters. En ik snap hen ook wel.
De ondersteuning vanuit de overheid is in Spanje totaal niet te vergelijken met hier bij ons. Eén van onze beste vrienden in Barcelona is gerant van een groot restaurant, maar krijgt door zijn sociaal statuut niks betaald wanneer hij niet werkt, zoals de voorbije maand (en een hele periode in het voorjaar). Zijn baas betaalt geen euro, en de overheid ook niet. Hij vertelde me deze week aan de telefoon dat de spaarcenten langzaam opraken. hij snakt naar werk. En is blij met de heropening van de horeca.
Sowieso denk ik dat het openen van de restaurants en vooral de cafés ook in Catalonië toch wel wat risico’s met zich meebrengt. Zolang mensen niet massaal gevaccineerd zijn zullen we in onzekere tijden leven. Maar voorlopig wagen ze het er toch maar weer op, ook omdat de kerst-periode er zeer belangrijk is en de economie er waanzinnig kreunt, net als overal in de wereld. Ik duim dat het goed gaat, maar hou mijn hart toch ook vast.
Zodra de zomer echt losbarst en de zon hier in Barcelona overuren draait, ben ik he-le-maal zot van watermeloen. Er is op een warme, klamme namiddag simpelweg niets verfrissender dan een ijskoude, felrode en knapperige punt van deze vrucht … Lees meer
Ik mag dan misschien geen sterrenchef zijn, maar als het op koken aankomt, mag je gerust stellen dat ik wéét waar ik de mosterd haal. Letterlijk en figuurlijk … Lees meer
Als Belgen trekken we voor een weekendje weg bij onze Noorderburen vaak automatisch naar Zeeland, Maastricht of Amsterdam. Maar wie iets verder kijkt, ontdekt Flevoland: de jongste provincie van Nederland, letterlijk opgetrokken uit de voormalige Zuiderzee … Lees meer
Het één voor één snijden van kerstomaatjes is een tijdrovend klusje, maar met deze truc ben je zo klaar. Leg de tomaten op een plat bord en plaats er een tweede bord (of deksel) stevig bovenop … Lees meer
Vandaag vieren we Avocado Day, de dag waarop de halve wereld collectief begint te applaudisseren voor de immens populaire groene vrucht. Maar ik ga even heel eerlijk zijn, en misschien trap ik daarmee op wat culinaire teentjes: ik snap die gigantische hype dus écht niet … Lees meer
Op 29 juli is het National Chicken Wing Day. In Amerika is dit een culinaire feestdag van formaat waar tijdens sportwedstrijden letterlijk miljarden vleugeltjes worden verorberd … Lees meer
In de hippe culinaire wereld wordt vaak geroepen dat enkel donkere, bittere chocolade met minstens 70% cacao (en liefst nog een beetje meer) het label ‘echte chocolade’ verdient … Lees meer
Wie ooit in San Sebastián of Bilbao is geweest, weet hoe magisch de Baskische pintxos-cultuur is. Barren die uitpuilen met de meest indrukwekkende, kleurrijke hapjes op de toog, allemaal vastgepind op een schijfje knapperig stokbrood met een houten prikker … Lees meer