Anke is er niet meer in de ochtend. Ze is aan het bevallen. Enfin, dat is ze van plan, één van de komende dagen. Na de zomer, ergens in augustus, of begin september is ze terug. Even op de tanden bijten dus, voor de hardcore fans. Maar ik heb met Kürt een prima vervanger gekregen. Geen onbekende ook, want we presenteerden ooit al jaren samen op Qmusic “Ornelis en Rogiers”.

Wanneer je elkaar zo lang kent, dan weet je dingen van elkaar die een ander niet weet. En ik weet één ding zeker. Kürt kun je echt doodziek maken door hem ajuin te serveren. We hebben in het verleden al eens samen in een vliegende studio gehangen, ook in een draaiende, en we hebben een immense wandeltocht gedaan van Oostende naar Hasselt. En we logeerden ook eens twee weken lang bij luisteraars thuis. En ik wist: als er ook maar een beetje ui in een gerecht zit, zelfs in een soep of een sausje, dan heeft Kürt prijs. Dan wordt hij meteen erg ziek.

Vervelend natuurlijk: want ui is wat mij betreft misschien wel het belangrijkste ingrediënt in mijn keuken. Bijna bij elk gerecht is het voor mij de basis, het bindt smaken en maakt je gerecht lekker rond. Het is dan ook een hele uitdaging om voor Kürt te koken, maar z’n vrouw Els, die echt goed kan koken, is het al helemaal gewend om ui te omzeilen.

Maar u bent gewaarschuwd, wanneer Kürt komt dineren: geen ui op het menu! Tenzij je mijn ochtendmaatje saboteren wil. Maar dan krijg je wel met mij te maken.