Ik ben geen hardcore dessertenmens. Een kaasschoteltje na een lekkere maaltijd gaat er wel in. Maar ik hoef niet per se zoet. En toch probeer ik het wel, zeker als er bezoek komt doe ik mijn stinkende best om toch een lekker dessert op tafel te toveren, al was het maar omdat zovele bourgondische Vlamingen, zo verlekkerd zijn op iets zoets na veel zout. De taarten van mijn mama zijn altijd een schot in de roos, en verder ben ik de assemblagekoning. Dat klinkt erger dan het is. Assembleren is eigenlijk een topidee voor mensen met weinig tijd, en toch veel fantasie. Je koopt kant en klare ingrediënten die lekker bij elkaar passen en maakt er kunstige dessertbordjes van. Van koekjes maak je in een handomdraai een crumble. Je kunt vormpjes uit kant en klare cake snijden. Wanneer je wat limoenzeste en honing door griekse yoghurt haalt heb je een heerlijk sausje dat bij fris fruit altijd scoort. Dat soort dingen. Als de smaken maar samen passen kun je met simpele ingrediënten uit de supermarkt makkelijk prachtige borden assembleren. Proberen gewoon.
Dit dessert is net dat tikje ambitieuzer. Ook assemblage, maar dan wel van zelfbereide lekkernijen. Ik maakte het dan ook voor het eerst toen dessertenoppergod Roger van Damme bij me lunchen kwam. Roger is een hele goede vriend, dus ik zou hem evengoed een cornetto uit de diepvriezer kunnen vissen, maakt hem niet uit, als de gesprekken maar leuk zijn. Maar hey, ik wil natuurlijk wel een beetje indruk maken. Dus heb ik wel wat zitten puzzelen en experimenten voor dit Italiaans-getint appeldessert. En met behoorlijk succes: Roger gaf me een dikke tien voor sfeer en gezelligheid die middag, en ook voor het dessert kreeg ik meer dan voldoende. Probeer het zelf eens, en schuif dat bordje kaas na de zondagse lunch voor één keertje opzij.
Breek een aantal zandkoekjes met citroensmaak en strooi ze over de appeltjes in je glas. Serveer er nog een bolletje van de limoen-appel-sorbet of granité bovenop en dan kun je er nog een klein beetje limoenzeste erover raspen en je hebt een heerlijk, chique, zoetzuur dessert.
Mijn allerbeste culinaire reis ooit was naar Japan. Ik heb er zoveel heerlijke restaurants bezocht op één week tijd, en was toch flink afgevallen, wat wil een Would Be Chef en Would Be magere bink nog meer … Lees meer
Mochi heb je misschien zelf al eens geproefd. Het is een traditionele Japanse lekkernij die gemaakt wordt van kleefrijst die wordt gestoomd en daarna tot een plakkerige, elastische pasta wordt gekneed … Lees meer
Je kent de grote hit Piña Colada Song welk van Rupert Holmes, uit 1979. Een prachtig liedje over een koppel dat een beetje uitgeblust is in de relatie en zonder het van elkaar te weten een zoekertje plaatst voor een date … Lees meer
Jan en Filip zijn twee van onze meest gastvrije vrienden. Filip is de grote wijnkelder met een grote liefde voor mooie Franse wijnen, en zijn man Jan is een uitstekende kok … Lees meer
Wereldoceanendag is een belangrijke jaarlijkse internationale dag die op 8 juni wordt gevierd om het belang van de oceanen en de noodzaak van hun bescherming extra onder de aandacht te brengen … Lees meer
Als je op internet de uitgebreide lijsten met “dagen van” een beetje volgt, dan leer je veel bij. Zo is 30 mei Mint Julep Day. Daar wil ik dan het fijne van weten … Lees meer
Ik hou van vis, en ook zeker nog van lekker kwalitatief vlees, maar ik vind het even fijn om af en toe vegetarische alternatieven te gebruiken. Afwisseling is een goede zaak … Lees meer
Een Mimosa is een behoorlijk eenvoudige maar zeer elegante cocktail die bestaat uit champagne (of mousserende wijn) gemengd met vers sinaasappelsap ook al kun je het ook met ander fruit maken … Lees meer