Het voorbije weekend waren we met mijn ouders op reis in het Zwarte Woud. Het verslag van dat heerlijke weekend kun je hier nalezen. Het was zalig. En wanneer je drie dagen samen onderweg bent praat je natuurlijk ook veel, en dan komen de spannendste, spectaculairste en grappigste verhalen uit je jeugd weer tot leven. Zo vertelde mijn mama ons het hilarische verhaal van “de Spaghetti Bolognese bij Gaby en René.”

Eind jaren ’70 was Spaghetti Bolognese nog niet zo ingeburgerd in ons land en veel mensen kenden het toen nog niet. Maar m’n mama die altijd al een keukenprinses is geweest, en het toen wel al af en toe voor ons maakte, wist dat mijn broertje Arn en ik dat ontzettend graag aten. Dus toen we op een bepaald moment gingen logeren bij Gaby en René, twee hele lieve vrienden van mijn ouders, en vroegen welk eten ze voor ons best konden klaarmaken, had mama Anny hen gezegd: “Spaghetti Bolognese vinden ze wel lekker.”

Dus Gaby dacht: “dat zal ik dan eens proberen klaar te maken zeker?” Alleen kende ze dat gerecht dus niet echt, bestond er nog geen internet in die tijd, en dacht ze waarschijnlijk: “ik vind het een klein beetje een raar gerecht, maar ik ga het toch maar proberen te maken.” Zogezegd, zo gedaan.

Maar toen onze mama en papa ons na thuiskomst vroegen wat we gegeten hadden, en of we het lekker vonden, keken ze toch wel wat op, toen we zeiden: “het was een beetje speciaal, maar niet slecht of zo. Maar wel raar.” Gaby had namelijk spaghetti gekookt en daar “bollen ijs” bij geserveerd. De warme pasta had het roomijs vrijwel meteen doen smelten, en het resultaat was dus “een beetje speciaal, maar niet slecht of zo.” De “Bolognese” had Gaby als “bollen ijs” verstaan. Hilarisch misverstand. De culinaire mop uit onze jeugd. Waar we tot op vandaag goed mee kunnen lachen. Voor de rest zijn we trouwens altijd heerlijk verwend geweest bij Gaby en René, twee lieve mensen uit onze jeugd.