Een paar weken geleden schreef ik hier op deze blog nog dat Barcelona een flink stuk onveiliger geworden is. Dat bleek toen uit nieuwe cijfers. En ook al heb ik mij hier persoonlijk nooit onveilig gevoeld, in sommige wijken in het oude centrum en in sommige buitenwijken voel je toch soms een soort van grauwheid en latente dreiging die er inderdaad de laatste maanden niet op verbeterd is.

Sommige inwoners van Barcelona wijten het aan de burgemeester Ada Colau, die haar carrière was gestart als activiste bij de beweging Plataforma de Afectados por la Hipoteca (PAH), die zich inzet voor mensen die door een hypotheekschuld uit hun huis worden gezet. Ze is erg links, en heeft het, gezien haar herhaaldelijke conflicten die ze als activiste had met de politie, moeilijk met de gedachte van “meer blauw op straat”. De illegale straatverkopers die zonder verblijfspapieren of leurderkaart met honderden, sommige cijfers spreken van duizenden, nepartikelen staan te verkopen rond de Ramblas en aan het strand moeten van haar door de politie met rust gelaten worden. Het zijn volgens de burgemeester zelf slachtoffers van het systeem en ze vindt het beter dat ze nephandtassen verkopen dan dat ze andere criminele feiten plegen.

Colau strijdt wel tegen de uitwassen van het massatoerisme en tegen Airbnb, tegen buitenlandse investeerders die (toegegeven, net zoals wij ook hebben gedaan enkele jaren voor ze in 2015 aan de macht kwam) massaal flats kopen in traditionele woonbuurten, waardoor het voor de locals (en zeker voor de jongeren) de afgelopen jaren gewoon onbetaalbaar is geworden om nog te wonen in de traditionele woonwijken.

Maar de criticasters zeggen dat ze beter haar pijlen zou richten op de zogenaamde “kleine criminaliteit”. Inwoners en toeristen voelen zich gewoon niet meer veilig in de stad. Een politiek tegenstander zei het zo: “De laksheid van dit radicaal-linkse bestuur draagt bij aan illegale activiteiten op straat, met drankverkoop, handelaren, drugshandel. Het draagt bij aan het imago van Barcelona als stad waar alles kan.” En het onveiligheidsgevoel dat daarbij komt kijken, en de duidelijke stijging van het aantal misdrijven, diefstallen vooral, wordt haar dus ook stevig aangewreven.

Gisteren gingen wie iets drinken met Barbara, een Vlaamse die hier intussen enkele jaren werkt, en zij vertelde dat ze zich ook nog nooit echt onveilig heeft gevoeld, maar dat ze wel steeds meer verhalen te horen krijgt van kennissen die wel een probleem hebben voorgehad. Vergelijkbaar met wat wij ervaren dus. Maar ze zei vooral, en dat vond ik straf, dat de bewoners van Barcelona die de laksheid van hun stadsbestuur beu zijn, zich op dit moment op een bijzondere manier aan het organiseren en verdedigen zijn.

Er bestaat namelijk een facebookgroep “Barcelona Residents Against Robbery”. De regels van de groep zijn vrij strikt. Er worden geen politieke boodschappen aanvaard, ook geen berichten die racistisch zijn of discriminerend. Je moet je aanvraag indienen om welkom te zijn. Maar intussen heeft de groep meer dan 15000 volgers, en gisteren werden er bijvoorbeeld meer dan 35 berichten gepost. Dat wil wel wat zeggen. Want enkel meldingen van duidelijke criminele feiten worden hier gedeeld, maar wel met foto’s en filmpjes waarin de daders duidelijk in beeld komen. Sommige van die zakkenrollers en gauwdieven zijn intussen vaste klant in de groep omdat er van hen elke week wel nieuwe feiten worden gemeld.

Dit is het missionstatement van de groep “We are uniting as one, Catalans, Spanish and foreigners. It’s time to take action against the crime and robbers that bring misery to the residents and tourists. We can come together to make our neighbourhood a pleasant area we can enjoy without fear. We need to unite in large numbers, and demand our government to change the laws and protect its citizens and residents.”

Het is een soort van waarschuwingssysteem voor andere inwoners. Barbara vertelde ons: ik kijk er echt elke dag naar. En ik ken intussen de gezichten van de kruimeldieven. Ik weet van velen onder hen wie ze zijn. Soms loop ik in de stad en zie op een bepaalde plaats twee drie van deze gezichten waarvan ik weet: uitkijken, want het zijn mensen met slechte bedoelingen. Het is een hele snelle kliklijn en nieuwe feiten doen razendsnel de ronde.

Je kunt het een moderne schandpaal noemen, en zeggen dat het de privacy van deze mensen in het gedrang brengt, maar sorry, als je het lef hebt om mensen in het openbaar te beroven, dan moet je ook niet janken wanneer je gefilmd wordt. En als dit de overlast aan criminaliteit helpt in te perken, waarom niet? Ik heb alvast m’n aanvraag ingediend om lid te worden van de groep, een aanvraag die overigens nog niet goedgekeurd is door de beheerders. Maar als ik een kleine bijdrage kan leveren aan de strijd tegen de groeiende onveiligheid in mijn lievelingsstad, dan ga ik dat zeker doen. Al hoop ik dat ik nooit iets ga moeten posten