Veel kritiek op mijn vraag van gisteren, maar ik blijf ze herhalen

Gisteren heb ik jullie gevraagd, gesmeekt bijna, om te stoppen met privéfeestjes thuis. Ik ben nochtans een gezelligheidsdier en ik hou enorm van etentjes. Ik doe niks lievers. En ik ga ze ontzettend missen de komende dagen. Maar we moeten vandaag zoveel mogelijk contact vermijden met elkaar. Afstand houden. Zorgen dat we op geen enkele mogelijke manier dit rotvirus aan elkaar kunnen doorgeven. Daarom vroeg ik: stop met die gezellige etentjes, die kotparty’s, die drinks.

Ik ben ervan geschrokken. Er is namelijk van velen van jullie kritiek gekomen op die expliciete vraag van me. Mensen vinden dat ik echt niet meneer pastoor moet spelen en met het vingertje moet gaan wijzen. Eerlijk: dat snap ik. Mensen zeggen dat ze zelf groot genoeg zijn om te beslissen wat ze doen en dat ik echt niet de spreekbuis moet zijn van de politiek. Fair enough. Ik heb echt niet het gevoel dat ik de politiek naar de mond praat. Heb ik nooit gedaan. Maar goed, kritiek mag. En ja, dan zijn er altijd wel wat beledigingen, maar dat zijn we intussen gewoon.

Het sterkste argument tegen m’n oproep kwam van mensen die me zeiden: “hoe hypocriet is het om te vragen dat we elkaar niet meer zien in de privé omgeving, met vrienden die ons wat ontspanning kunnen geven, en de moed in het leven doen behouden, terwijl we wel nog moeten gaan werken. We zitten in de bedrijfskantine met tientallen, soms honderden naast elkaar, we kunnen de ziekte daar ook oplopen.”

Ik snap dat argument heel goed. Waarom wel op de ene plek blootstaan aan besmettingsgevaar, en dan in de privé geen beetje ontspanning mogen hebben met vrienden en familie. Terechte vraag. Ik duim zo hard dat zoveel mogelijk mensen aan telewerken mogen doen, maar dat is natuurlijk niet voor alle sectoren mogelijk. Ik denk inderdaad dat ook de werkgevers en de overheid een verpletterende verantwoordelijkheid hebben om het werken zo safe mogelijk te laten verlopen.

Maar toch blijf ik bij m’n oorspronkelijk gevoel. Neem geen risico’s. We wisten dat corona zieke en zwakke mensen extra treft, maar vandaag weten we dat heel veel van de patiënten die strijden voor hun leven dertigers en veertigers zijn die tot nu toe in perfecte gezondheid waren. Moet je dan in je privé extra risico’s gaan nemen? Nee toch? Please do het niet. Ik smeek het jullie. Blijf ook na het werk gewoon thuis. Zorg voor uzelf en uw gezin. Kijk uit. Zorg dat we deze ziekte zo goed mogelijk tegen kunnen houden.

Jullie mogen kritiek hebben. Ik ben god de vader niet, geen politicus, en geen wetenschapper. Maar als ik ondanks alle tegenkantingen ook maar één iemand zou kunnen redden door mijn vraag zo expliciet te stellen, dan zou ik het nog doen. Ik kan niet anders dan mijn vraag van gisteren gewoon te herhalen: blijf zoveel mogelijk thuis. Overigens, ik denk dat de overheid dat heel binnenkort gewoon van ons zal eisen. En misschien maar terecht ook.