Ja vrienden van de blog, het is zo ver. Het avontuur gaat nu echt beginnen. Toen we vorige zomer na bijna vijftien jaar in Rijmenam te wonen dachten: “gaan we nog eens een ander huis bouwen?” wisten we niet dat het allemaal zo snel zou gaan. Maar het is wel typisch Sven: als het kriebelt dan wil ik springen. Dan wil ik er voor gaan.
Wanneer je geen kinderen hebt kun je zo’n beslissingen ook zoveel makkelijker nemen. De plek waar je woont is dan minder dwingend. Je kunt makkelijker beslissen om eens iets totaal anders te doen. En dat hebben we dan ook gedaan. Lochristi is helemaal de andere kant van het land, maar wel stukken dichter bij m’n ouders, bij m’n roots. Dat is mooi meegenomen. Maar het is vooral het huis waar we verliefd zijn op geworden dat ons heeft doen beslissen om te verhuizen.
De voorbije maanden, tussen het tekenen van een compromis en het tekenen van de akte, was al een heerlijke periode van inspiratie opdoen. We hebben interieur-magazines doorbladerd, Pinterest afgeschuimd, sites bezocht vol meubels, kleuradvies gezocht, enfin, we hebben ons huiswerk goed gemaakt. Ik doe dat zo graag, ideeën van overal laten botsen of blenden met onze eigen smaak, zalig is dat. En zeer belangrijk: we hebben een architect gezocht die onze smaak aanvoelt, maar die zelf ook genoeg creativiteit en expertise heeft om het ook echt een leefbaar, boeiend, mooi huis te maken. En ik denk dat we met Dieter Vander Velpen de juiste man hebben gevonden. Dieter en z’n vrouw zijn al lang vrienden van ons, en de projecten die hij tekent zijn altijd adembenemend. De voorbije maanden heeft hij aan het interieur van ons huis gewerkt, en we zijn zeer enthousiast over z’n plannen.
De komende weken barst het avontuur echt los. Het wordt een zalige, spannende, opwindende periode. De vorige eigenaars hebben het huis netjes achtergelaten, alle meubels zijn weg, er hangen geen luchters meer aan het plafond. Het huis is leeg, naakt. En vanaf nu kan het feest dus beginnen. Ik heb me voorgenomen om vaak te gaan kijken naar de werkzaamheden. Hoe de muren kleur krijgen, hoe de plek waar wij gaan eten, slapen, leven, zelf begint te leven. Hopelijk komen we voor niet teveel verrassingen te staan, al weet je dat dat in zo’n project altijd wel eens het geval zal zijn. Ik wil van elke maand, elke week, elke dag genieten. Het huis zien groeien. En als alles volgens plan verloopt dan kunnen we deze zomer verhuizen naar Lochristi. Dan gaan we een zalige periode in het mooie groene Rijmenam afsluiten en een nieuw verhaal schrijven in de buurt van Gent.
Ik heb er zoveel zin in. En ik denk dat iedereen die wel eens gebouwd of verbouwd heeft dat herkent. Het is een mix van geluk en toch ook een beetje schrik, van vragen en twijfels, van dromen en weten dat je goed moet uitkijken dat je je budget niet gaat overschrijden. Sommige mensen krijgen daar ontzettend veel stress van en zeggen me dat het de vervelendste periode van hun leven was, dat ze er doodmoe van werden, dat hun relatie het nauwelijks overleefd heeft, en dat ze het nooit meer zouden opnieuw doen, dat bouwen of verbouwen. Ikzelf vind het heerlijk. Ik ben blij dat ik dat nog eens een keer mag doen. Ik ben 46, ik word 47 over een paar maand. Nu is het moment om nog eens zo’n nieuw verhaal te schrijven. Dus ja, we gaan er voor met volle goesting. Wish me luck. Ik hou jullie zeker op de hoogte van de vorderingen, en verwittig jullie op tijd wanneer de house warming zal plaatsvinden. En als je zelf nu ook aan het bouwen of verbouwen bent: geniet ervan, veel plezier, en ook veel sterkte.
Zout, wanneer je het met mate gebruikt, is een heerlijke smaakmaker voor je gerechten. Niks zo lekker als wat zout op je aardappelen, wat peper en zout met wat olijfolie of boter op je broodje en in vele gerechten, zelfs in zoete desserts, is een snuf zout echt de ultieme punch … Lees meer
Op een vrijdag de 13de durven mensen wel eens extra last te hebben van bijgeloof. Zo’n dag zou mensen immers ongeluk brengen. Ze lopen daarom niet onder ladders door, en zijn bang voor zwarte katten en zo … Lees meer
Ik ben weer vertrokken uit Barcelona om in België na een deugddoende vakantie weer aan het werk te gaan, lekker radio maken met Anke, elke dag tussen zes en tien op Joe … Lees meer
15 augustus is moederdag in Antwerpen, en wij vieren dat ook, ondanks het feit dat mama in Knesselare en wij in Lochristi wonen. Maar ik ben daar principieel in: je kunt je moeder niet genoeg vieren … Lees meer
Het is vrijdag. En dat is voor veel mensen frietjes-dag. Maar misschien heb je zin om morgen of overmorgen eens iets echt lekkers te koken, en weet je nog niet zo goed welk recept je deze keer zou maken … Lees meer
Neen! Witte chocolade wordt net als fondant en melkchocolade ook “chocolade” genoemd, maar eigenlijk klopt dat technisch gezien niet, want witte chocolade heeft een compleet andere samenstelling … Lees meer
Het is niet fijn wanneer je groenten en fruit onrijp zijn, dan zijn ze niet lekker en kun je ze beter niet gebruiken in je gerechten. Maar verspilling is al helemaal erg … Lees meer
Je zal het hier zelden of nooit zien gebeuren op restaurant, en ik denk dat veel mensen zich daar ook op een manier voor schamen, maar in Amerika (en in nog wel een paar landen) is het de allergewoonste zaak ter wereld: de overschot van je eten mee naar huis nemen in een zogenaamde “Doggy Bag” … Lees meer