Vorige week heb ik, fier als een gieter, de foto’s van onze nieuwe keuken hier op de blog getoond. Ik heb super veel reacties gekregen, de meeste reacties waren heel erg positief, ook al waren er uiteraard een paar mensen die de keuken iets te druk vonden door de kwartsiet, of te speciaal of te clean. Dat mag, smaken verschillen.

Maar de vraag die ik toch het meeste heb gekregen: hebben jullie geen dampkap dan? En ik snap de vraag, want een klein jaar geleden, toen we volop bezig waren met het ontwerpen van de keuken, stelde ik hier al eens de vraag: koken zonder dampkap, is dat een goed idee?

Heel vaak kookte ik in Rijmenam namelijk zonder de dampkap aan te zetten, en ik merkte dat ik dat in Barcelona ook weinig deed. Ik vroeg me ook af wat er echt fout gaat wanneer je er geen hebt? Geurhinder in het huis? Gaan de ramen aandampen? Ga je een vettig plafond krijgen? Zorgt het voor vochtproblemen? Ik stelde die vragen hier op Would Be Chef en kreeg veel antwoorden.

Ik heb lang getwijfeld. Het was meteen duidelijk dat ik een kookeiland wou, omdat er in de keuken veel video-opnames, fotoshoots en workshops voor Would Be Chef gaan georganiseerd worden. Dat filmt makkelijker als je tijdens het koken naar de mensen, dus naar de camera kijken kunt. Maar zo’n dampkap daarboven vind ik bijna altijd lelijk. Het is vaak zo industrieel, of zo groot of zo. En daarom wou ik er geen. Zeker tijdens opnames ga ik dat nooit gebruiken. Maakt teveel lawaai.

Maar de ervaring leert me wel dat je spijt krijgt van zo’n impulsieve beslissing. Stel: we willen dit huis ooit verkopen omdat we over enkele jaren weer andere plannen krijgen. En als er dan geen dampkap in de keuken zit, dat kan zo’n keuken zonder dampkap potentiële kopers meteen afschrikken. Maar ook voor mezelf dacht ik uiteindelijk toch: misschien is het toch niet zo’n topidee om er geen te hebben, wanneer je uitgebreid staat te koken met veel potten en pannen op het vuur kun je zo’n ding toch echt wel gebruiken.

Maar ik wou per se een mooie oplossing, en die hebben onze architect Dieter Vander Velpen en interieurbouwer Luyten toch wel kunnen verzinnen. We zijn voor een inbouw-dampkap gegaan die met een afstandbediening uit het werkblad kan komen wanneer ik die nodig heb. Zo valt ze nauwelijks op wanneer er niet of niet al te uitgebreid gekookt wordt, maar ze is er wel binnen de paar seconden, wanneer het nodig is.

Het was trouwens best een huzarenstukje. Voor de voorkant van ons keukenblok heeft de architect zich namelijk laten gaan met een soort van creatief plooiwerk met kwartsiet. Dat creëert een mooie diepte en is architecturaal echt prachtig. Maar dat zorgt dat het volume van het eiland wat minder is, en er moest naast de dampkap genoeg plaats overblijven voor laden en kasten. En ook in het werkvlak wou ik de inkeping voor de dampkap zo weinig mogelijk laten opvallen, maar dat hebben de mannen van Il Granito super opgelost: je ziet nauwelijks de overgang tussen de steen van het werkblad, en de steen die bovenop de dampkap is geplaatst, de tekening loopt prachtig door.

Nog één ding: zo’n ingebouwde dampkappen bestaan al een tijdje, maar over de eerste generatie waren er veel klachten: te traag; niet krachtig genoeg, etc. Maar ik kan je verzekeren: die van ons doet het uitstekend. Geen geurtjes of rare damp in huis wanneer de dampkap tevoorschijn is gehaald en het afzuigen is begonnen. Ik ben superblij met deze oplossing, en ik zou ze iedereen durven aanraden. Er bestaan een paar merken die deze oplossing aanbieden, dus vraag maar even na wanneer het je interesseert.

Foto: Would Be Chef

Foto: Would Be Chef