Laat ik maar meteen beginnen met eerlijk te zijn: ja, we zijn dit weekend de werf van ons huis in Lochristi gaan bezoeken. Dat mag. Dat is een essentiële verplaatsing. Enkele weken geleden heb ik me overal goed geïnformeerd of dat wel mocht. Ik vond het zelf essentieel, want als “bouwheer” moet je toch de evolutie van de werken ter plekke controleren. In andere omstandigheden zou ik wellicht om de twee dagen naar daar rijden. Maar mag het nu eigenlijk wel? Ik wil vooral niks doen dat illegaal is of mensen in gevaar zou brengen. Door de week, wanneer er voorzichtig op de werf gewerkt wordt, ga ik sowieso niet.
De wet is duidelijk: het mag. Je mag werken op je eigen werf, en je mag ze ook gaan bezoeken. We doen het wel uiterst voorzichtig. Uiteraard. Maximaal één keer per week. We stappen thuis in de auto en in de tuin in Lochristi stappen we uit. We doen de deur van ons huis open en wassen en “gellen” onze handen meteen. Dus, OK, die bezoekjes doen we dus af en toe wel. En terecht ook denk ik, want elke keer merk je wel iets waarvan je denkt: even checken bij de aannemer en architect of dit wel normaal is. Maar geloof me: ze doen het prima. Er wordt voorzichtig verder gewerkt, en het ziet er naar uit dat we deze zomer kunnen verhuizen. Super gevoel geeft dat!!
Dit weekend waren er twee zalige momenten. De oude parketvloer werd deze week afgeschuurd, en ziet er nu echt waanzinnig mooi uit. We waren al verliefd op de visgraat-parket toen we het huis kochten, maar toen was die nog een beetje blinkend oranje, zoals dat in oudere huizen het geval is. Nu is, na het schuren, het bleke blanke hout gewoon waanzinnig mooi geworden. Wij dolblij. Ons tweede gelukje was het zien van de tuin, die nu in de lente werkelijk prachtig is. Alle grote oude bomen staan nu volop in bloei, overal zijn er bloemen en struiken die de lente vieren. Echt zo zo zalig.
En de grootste verrassing: Eric, de erg sympathieke vorige eigenaar van ons nieuwe huis heeft zich duidelijk laten gaan in de tuin, en die volgeplant met prachtige planten en kruiden. Weet je nog dat ik onlangs schreef dat ik graag een moestuin wil gaan inrichten als we eenmaal verhuisd zijn? Wel die is er eigenlijk al…. Er staat een serre en daarin hangt een druivenrank…. Yes! En je ziet al de knopjes van de druifjes heel klein tevoorschijn komen. En daarnaast ontdekten we gigantisch veel verse salie. En verse munt. Op een week tijd waren die gigantisch gegroeid. En laten dat nu toevallig twee kruiden zijn waarmee ik ontzettend graag kook. We hebben dus een paar takjes afgebroken en mee naar huis naar Rijmenam genomen. Zo voelt het nu al een beetje alsof we in Lochristi wonen. Ja, we tellen de dagen af. Tof hoor! Zeker in al deze corona-stress.
Zout, wanneer je het met mate gebruikt, is een heerlijke smaakmaker voor je gerechten. Niks zo lekker als wat zout op je aardappelen, wat peper en zout met wat olijfolie of boter op je broodje en in vele gerechten, zelfs in zoete desserts, is een snuf zout echt de ultieme punch … Lees meer
Op een vrijdag de 13de durven mensen wel eens extra last te hebben van bijgeloof. Zo’n dag zou mensen immers ongeluk brengen. Ze lopen daarom niet onder ladders door, en zijn bang voor zwarte katten en zo … Lees meer
Ik ben weer vertrokken uit Barcelona om in België na een deugddoende vakantie weer aan het werk te gaan, lekker radio maken met Anke, elke dag tussen zes en tien op Joe … Lees meer
15 augustus is moederdag in Antwerpen, en wij vieren dat ook, ondanks het feit dat mama in Knesselare en wij in Lochristi wonen. Maar ik ben daar principieel in: je kunt je moeder niet genoeg vieren … Lees meer
Het is vrijdag. En dat is voor veel mensen frietjes-dag. Maar misschien heb je zin om morgen of overmorgen eens iets echt lekkers te koken, en weet je nog niet zo goed welk recept je deze keer zou maken … Lees meer
Neen! Witte chocolade wordt net als fondant en melkchocolade ook “chocolade” genoemd, maar eigenlijk klopt dat technisch gezien niet, want witte chocolade heeft een compleet andere samenstelling … Lees meer
Het is niet fijn wanneer je groenten en fruit onrijp zijn, dan zijn ze niet lekker en kun je ze beter niet gebruiken in je gerechten. Maar verspilling is al helemaal erg … Lees meer
Je zal het hier zelden of nooit zien gebeuren op restaurant, en ik denk dat veel mensen zich daar ook op een manier voor schamen, maar in Amerika (en in nog wel een paar landen) is het de allergewoonste zaak ter wereld: de overschot van je eten mee naar huis nemen in een zogenaamde “Doggy Bag” … Lees meer