De vakantie in Barcelona is dan wel afgelopen, maar ik wil de komende dagen toch nog wat besprekingen van nieuw ontdekte restaurants op de blog zetten. Het bijzondere is dat ik na al die jaren culinair ontdekken toch nog behoorlijk verrast kan worden in deze zalige stad. Om één of andere vreemde reden heb ik twee restaurants met een Michelinster straal genegeerd, terwijl die gewoon letterlijk bij ons om de hoek gelegen zijn.

Hisop is er één van, en nog enkele panden dichter bij ons ligt Céleri. Een bespreking van Hispo komt er later nog aan, maar mijn favoriete van de twee, Céleri, deed ik gisterenavond pas, en omdat velen van jullie de gerechten op mijn Instagram Stories zagen passeren, wil ik jullie de bespreking vandaag al meegeven.

Céleri is echt een buitenbeentje in Barcelona. Het decor is al heel speciaal: je eet in een kelder, aan tafels zonder veel poespas, met zicht op de keuken die in de hele lengte van het restaurant open is. Het bestek en de borden zijn zeer hedendaags maar nergens over the top. Je deelt zelfs de lange tafels met andere mensen, al wordt er wel gezorgd dat er voldoende afstand met de andere gasten bewaard wordt.

Er wordt enkel met biologische producten gekookt en de nadruk ligt hoofdzakelijk op groenten. Van verschillende gerechten kun je drie versies krijgen, telkens met dezelfde basis, maar een andere afwerking: een veganistische, een vegetarische, en eentje met vis, schaaldieren of vlees. Heel slim gezien, een hedendaagse aanpak, en allemaal heel lekker ook.

De porties zijn klein (ongeveer 100 gram per gerecht) en niet duur, en daarom wordt er voorgesteld om vier a vijf gerechten per persoon te nemen, en er wordt ook aangeraden om gerechten te delen met het volledige gezelschap aan tafel. Nu ik was alleen, dus kiezen was niet zo eenvoudig. Ik heb vijf gangen genomen en dat was eerlijk gezegd meer dan genoeg.

Beginnen deed ik met een fluweelzachte gazpacho van rode biet, afgewerkt met enkele bloempjes, wat carpaccio van rode biet, en stukjes aardbei, die het geheel een zuurzoete toets gaven. Daarna volgde een prachtige terrine van biologische kip afgewerkt met heerlijke toefjes curry. Mijn derde gerecht was een carpaccio van courgettes, met daarop een courgettebloem gevuld met heerlijke tomaat, en daarop wat gesmolten schapenkaas. Rondom lagen toefjes van zoete olijf en intense tomaat. Prachtig. Als vierde gerecht at ik een aardappeltaart met subtiele limoensmaak, met daarop groene boontjes die nog ontzettend knapperig waren en cantharellen. En als vijfde en laatste gerecht een fluweelzachte puree van bloemkool met een eitje op lage temperatuur gegaard en een klein stukje gestoomde kabeljauw.

Vijf prachtige gerechten waarbij ik een lichte biologische Spaanse rode wijn dronk: Finca l’Argata. Met twee flesjes spuitwater erbij betaalde ik maar net negentig euro. Een heel eerlijke prijs voor een prachtige maaltijd. Ik hou van dit soort keuken. Topproducten, eerlijk bereid zonder veel flauwekul, in een hedendaags kader waar alle aandacht op eten is gericht. Zonde dat het zo lang heeft geduurd voor ik dit restaurant ontdekte, want zoals ik al zei, het ligt vlak bij onze flat, en is al twee jaar open.

Foto: Would Be Chef

Foto: Would Be Chef

Foto: Would Be Chef

Foto: Would Be Chef

Foto: Would Be Chef