THE MODERN IN NEW YORK

Wow. Zonder meer wow. Nadat we met vijf uur vertraging gisteren in ons hotel in New York arriveerden, hadden we maar net tijd genoeg om in te checken en ons even op te frissen om naar The Modern te gaan. We kennen dat restaurant al jaren, en waren er altijd al grote fan van. Vooreerst de locatie, en de setting. Die is fantastisch. Doordat je eet met uitzicht op de beeldentuin van het heerlijke Moma (het Museum Of Modern Art) in het midden van de stad, zit je sowieso al goed. Je kijkt onder andere uit op de fameuze geit van Picasso, maar ook op andere top beeldhouwwerken, en het licht valt ook zo heerlijk binnen in het restaurant.

De bediening is werkelijk top. New Yorkers zijn veeleisende klanten. Ze willen wel (veel) betalen voor een goede maaltijd, maar alles moet efficiënt zijn en af. Professionaliteit is een noodzaak, gastvrijheid ook. Dat weten ze hier maar al te goed in The Modern. Je wordt er als gast echt op je wenken bediend. In de meeste restaurants moet je ook een stevige tip geven, want daar leven de obers van, hun loon stelt nauwelijks iets voor. The Modern echter is een zogenaamd non-tipping restaurant. De tip zit al in je prijs inbegrepen, zoals bij ons in België. En dat is best wel handig. Het weerhoudt het personeel er dus niet van om je in de watten te leggen.

En dan is er de keuken. Die is echt 100 procent mijn ding. Dat was jaren geleden al zo, toen de chef zijn eerste Michelinster binnenhaalde, en nu er sinds een tijdje (we zijn vijf jaar niet in New York geweest) zelfs een tweede ster aan The Modern is gegeven, lijken de culinaire skills van de chef enkel nog geperfectioneerd te zijn. Echt indrukwekkend. Op de koop toe is niks te ver gezocht hier. De kennis van de klassieke keuken (met mooie sauzen en grote techniek) wordt hier tentoongespreid met een zeer moderne twist.

Het principe is ook leuk. Je kunt een verrassingsmenu kiezen van acht gangen. Of kiezen voor het kleinere menu. Dan krijg je de keuze uit vier keer vier gerechten. Uit elke groep (eerste voorgerecht, tweede voorgerecht, hoofdgerecht en dessert) kies je dan één schotel. Zo stel je eigenlijk je eigen menu samen. Dit was onze keuze:

 

 

Tartare of hamachi marinated in a dashi flavored vinaigrette.

Maine lobster with gala apple glazed in green and red cabbage.

Beef crusted in aged Comté cheese – à la royale with beluga lentils.

Mont Blanc with a crispy cashew tuile and vanilla-chestnut glacé.

 

We kregen als extraatjes nog een heerlijk fis groententaartje met zwarte truffel als aperitiefhapje. Daarna (zalig!!!) een mooie combinatie van eierdooier, saus op basis van ei, en kaviaareitjes (om Pasen te vieren) en er kwamen kleine croissantjes die leken op een combinatie van pretzels met croissants, met daarbij een heerlijke boter met gemarineerde mosterdzaadjes. Ik ging trouwens voor een bordje met kaas, maar kreeg daarvoor een lekker pre-dessert met ijs van groene thee en wat citrus-smaken bij.

De borden zien er licht en fris uit, en zo smaakt alles ook. Ja, ook al zat ik zo tegen het einde van de maaltijd behoorlijk in te dommelen (het was een lange dag geweest en in ons hoofd was het al drie uur ’s nachts) toch werd ik telkens weer geprikkeld door prachtige pure smaken. Echt heerlijk om zo de vakantieweek te starten. De andere restaurants zullen hun best mogen doen om hier nog over te raken.