Het klinkt als het begin van een goede mop. En wie weet zou het dat zelfs worden ook. Dat de heren er een geanimeerd gesprek van zouden maken is wel duidelijk. Maar wat zouden ze eten, en waar zouden ze hun etentje laten plaatsvinden? Want de heren verschillen nogal grondig van elkaar. Ik doe een poging om uit te vissen wat er op het menu kan staan en waar we een tafeltje mogen boeken voor dit bijzondere gezelschap.

Jezus is de oudste van de groep, dus hij zou mogen kiezen, maar in zijn tijd waren er nog niet zoveel restaurants. In het Nieuwe Testament valt op dat Jezus de maaltijd graag met andere mensen nuttigde. En hij hield van echt grote etentjes. Zo verzorgde hij eens de catering voor wel 5000 mensen! Hij moest toen in allerijl wel wat vissen en broden vermenigvuldigen om genoeg te hebben voor iedereen, maar hey, als je dat kunt is je broodje gebakken in de horeca.

Op een ander feest veranderde hij water in wijn. Een truc die ik ook zo graag onder de knie wil krijgen. Jezus nodigde trouwens niet enkel chique volk uit aan z’n tafel, hij verzamelde ook graag mensen zonder aanzien rond zich aan tafel. Zelfs het zogenaamde uitschot was welkom. Dat vonden de Farizeeën overigens behoorlijk schandalig: “Die Nazarener ontvangt zondaars en eet met hen (Luc. 15:2).” De laatste keer dat hij samenkwam met zijn leerlingen was ook aan tafel. Hij deelde het brood en gaf de wijn. Het was meteen zijn laatste avondmaal.

Wat at Jezus overigens? Vlees stond zo rond het jaar nul enkel op uitzonderlijke feestdagen op het menu en de kans dat de zoon van God varkensvlees at is heel klein want dat is niet koosjer. Ik heb hier een supertof artikel gevonden over de eetgewoonten in de jaren nul tot drieëndertig. Als er vis gevangen werd in de Galilese Zee was dat de Sarotherodon galilaeus, ook wel eens de Galilaea tilapia genoemd, een baarsachtige. Het brood dat de mensen toen aten was bijna altijd plat (vaak ongedesemd) Oosters brood. Verder stonden er ook pistachenoten op het menu, okkernoten, amandelen, look, komijn werd vaak gebruikt, mosterd ook al, komkommers, olijven, granaatappels, vijgen, dadels en allerlei bonen. Klinkt als een behoorlijk gezond menu.

Wanneer president Trump de gasten zou uitnodigen zouden er weinig groenten op het menu staan. Nergens maar dan ook nergens kun je iets vinden over de favoriete groenten van de president. Hij eet wel heel vaak en graag hamburgers, McDonald’s is zijn favoriete fastfood restaurant, dus we kunnen aannemen dat dat blaadje schaamsla dat je tussen een hamburger vindt zijn lievelingsgroente is.

Obama houdt wel van groenten, en is vooral gek op broccoli, dat vertelde hij ooit in een interview aan scholieren. Volgens wetenschappers is broccoli trouwens één van de gezondste groenten ever. Misschien moet hij mijn grappige gevulde broccoli maar eens maken. Obama gaat trouwens ook wel eens naar een fastfoodtent. Zijn favoriet is Five Guys, en daar eet hij dan altijd de cheeseburger, waar hij naar eigen zeggen ontzettend van houdt.

Maar Obama is wel meer met gezonde voeding bezig dan z’n opvolger, zo had hij altijd een grote schaal met appels op z’n bureau staan om lekker weg te happen tussen de meetings door. Van Trump is bekend dat hij graag snoept. Oreo’s zijn zijn favoriete koekjes. Misschien moet hij mijn Oreo’s met hartige vulling eens proberen. De favoriete guilty pleasure van Trump is trouwens “bacon and eggs“, en “vleesbrood” is dan weer een van z’n favoriete gerechten. En terwijl Obama z’n favoriete drankje Black Forest Berry Honest Tea is, drinkt Trump het liefste Cola Light (dat heb ik trouwens gemeen met de president van de Verenigde Staten.)

De guilty pleasure van Obama zou een boterham met gesmolten kaas zijn. En ongetwijfeld de meest bizarre gewoonte van president Trump (zeker ook omdat hij ook z’n eigen steakrestaurants heeft) is dat hij z’n vlees enkel door- en doorbakken wil. Het was zelfs groot nieuws èn een schande in de Amerikaanse pers: één van de eerste maaltijden van Trump in het Witte Huis was een steak van 54 dollar die compleet stuk gebakken werd, en daar wou de president dan een flinke kwak ketchup bij. Bah, Jezus Christus zeg…

En dat brengt ons weer bij Jezus en aan het begin van dit verhaal. Na alle eetgewoonten van dit ongetwijfeld uitzonderlijke tafelgezelschap op een rij gezet te hebben weet ik niet zo ontzettend goed waar je de heren alledrie een culinair plezier zou kunnen mee doen. Maar één ding is zeker: ik zou dolgraag voor hen koken. Ze noemen zich alle drie Christen, dus ze zullen wel door één deur kunnen.

Ik zou uitgebreid koken, een beetje rekening houdend met de voorkeuren van alledrie de heren, en een goed flesje uit de kelder halen, of (beter nog) ik laat een karaf kraantjeswater in Chateau Petrus veranderen door Jezus (liefst eentje uit het geboortejaar van Obama dan uit dat van Trump dan, want die van 1961 is volgens kenners duidelijk beter dan die van 1946) en we maken er ongetwijfeld een bijzonder gezellige avond van….