Op mijn verjaardag probeer ik altijd te lunchen in een toprestaurant, zeker als die midden in de week valt. Ik ging vroeger al eens naar de Karmeliet, vorig jaar was ik in het Hof Van Cleve, en dit jaar had ik een tafeltje gereserveerd bij mijn goede vriend Gert De Mangeleer in Hertog Jan. Ik at er vroeger al een paar keer, op de vorige locatie. En ook in de schitterend gerenoveerde boerderij in Zedelgem ging ik al één keer dineren, een goede twee jaar geleden, toen ze nog niet zo lang verhuisd waren. Telkens waren dat topervaringen. Maar wat ik daar deze middag mocht beleven overtreft alles.
Wat een schitterende lunch. Gert en zakenpartner Joachim hebben een magnifieke eettempel gebouwd die zich kan meten met de allergrootsten in de culinaire wereld. Werkelijk elk gerecht was prachtig. Super gestileerd en uitgebalanceerd. Soms met erg uitgesproken smaken en verrassende combinaties maar wel altijd schitterend in evenwicht. En bijzonder lekker.
Eerst de drie hapjes al: avocado met tomatenpoeder en croutons met olijfolie en tomaat. Zalm met gemarineerde komkommer, jus van champagne en dille-olie. En de klassieker van het huis: polderaardappel met koffie, vanille en Mimolettekaas. Drie keer een schot in de roos. Wat ik zo bijzonder vond: de drie hapjes waren gerechten op zich, zowel qua smaak als qua complexiteit. Geen wachtbordjes, maar meteen raak.
Daarna kwam een beetje lente in het bord met een tartaar van makreel met gefermenteerde rode kool en licht gerookte geitenkaas. Gevolgd door erg kunstige dim sums van pompoen met Bretoense langoustine op passievrucht. Eerlijk: ik ben altijd bang voor passievrucht in een hartig gerecht, vaak gaat dat helemaal fout, maar hier gebeurde het tegenovergestelde. De zure toets werkte perfect in dit bord.
Daarna één van m’n favorieten van de middag: erg op de grenzen gespeeld, maar er niet over en daardoor zondermeer subliem: asperge uit Sijsele, gegrild en gecombineerd met gesmolten pancetta, mousseline van rundsmerg en kimchi. Nadien een mooie variatie op paling in het groen, maar dan erg hedendaags en licht: Oosterschelde paling, gelakt en gecombineerd met groene kruiden uit de tuin en daslook. Nadien kregen we een rondleiding in de indrukwekkende keuken waar we een bonbon van passievrucht met ganzenlever en cola kregen. Pittig tussendoortje.
Terug aan tafel werd ons de fameuze wandeling door de tuin geserveerd. Een mooi bordje vol groenten, kruiden en bloemen uit de indrukwekkende eigen tuin (waarop je van je tafel uitkijkt) geïnspireerd door de bekende Franse topchef Michel Bras. Het is één van de signature gerechten van Gert, elke keer anders, met elke keer een waaier aan uiteenlopende smaken. Wat hou ik daar toch van. Zo puur, zo lekker, zo gezond.
Als hoofdgerecht kregen we eend uit Miéral, in hooi gegaard, nadien gerookt met rode biet en jus van zoethout. Ik ben geen extreme eendfan, maar de garing was succulent, en wat was die smaak van zoethout een mooie extra toets naast de rode biet. Sommelier Dries, net als Gert en Joachim een supervriendelijke en professionele gastheer, serveerde bij elke gang een mooi glas wijn.
Ook al ben ik geen grote dessertfan, hier wou ik toch nog even proeven of de extreme hoge kwaliteit ook in het zoete bleef gehandhaafd en ik werd absoluut niet ontgoocheld. Eerst kwam er een combinatie van chocolade met framboos en bloempjes uit de tuin. Mooi. En nadien een heerlijke variant op de guilty pleasure van de chef: Snickers. Helemaal ontmanteld en weer opgebouwd, met zoet en zout, chocolade, nootjes en karamel. Zalig.
Hertog Jan staat op 61 in de top 100 van beste restaurants van de wereld, maar mag zich meten met de aller-allergrootsten. Ik heb in hoger scorende restaurants minder goed gegeten. Een dikke proficiat aan het ganse team. Dit was een verjaardagslunch om nooit te vergeten.
Parijs blijft voor mij de onbetwiste hoofdstad van de absolute gastronomie. De stad barst van de Michelinsterren maar er is één plek die daar letterlijk en figuurlijk bovenuit steekt … Lees meer
Het stond al lange tijd op ons gastronomisch verlanglijstje: restaurant Gresca in Barcelona. Met een jarenlange vermelding in de Michelingids (geen ster, al beweren velen dat ze die wel verdienen) en de reputatie het favoriete adresje van wereldsterren als Dua Lipa te zijn, waren onze verwachtingen hooggespannen … Lees meer
Enkele jaren geleden nam Floris Van Der Veken, jarenlang rechterhand van Peter Goossens, het roer over in Hof van Cleve in Kruishoutem. Goossens was overtuigd dat zijn culinaire legacy in goede handen was, en dat bleek al snel: hoewel sommige journalisten en ex-chefs kritisch kwamen proeven, liet Michelin zich niet misleiden en bevestigde twee sterren, een prestatie die veel zegt over de kwaliteit van de keuken … Lees meer
Het is altijd super leuk om uitstekende restaurants in de buurt te bezoeken. In Barcelona heb ik de grote luxe dat vlak bij onze flat massa’s toprestaurants te vinden zijn, maar ook in Lochristi heb ik absoluut niet te klagen … Lees meer
Deze zomer mocht ik als culinair ambassadeur vijf dagen lang door Catalonië trekken, op zoek naar bijzondere gastronomische plekken. De stad Girona was één van de zalige tussenstops … Lees meer
Onze reis in Catalonië in juli 2025 begon in het natuurrijke Mas Salagros EcoResort, vlakbij Barcelona. Dit 100% duurzame ecohotel ligt in een groene vallei, omringd door natuur, niet ver van de kust, maar zonder zicht op zee, perfect om helemaal tot rust te komen … Lees meer
Op onze culinaire reis door Catalonië was een van de absolute hoogtepunten ons verblijf in het schitterende hotel Esperit Roca. We werden met open armen ontvangen in dit adembenemende complex en mochten één van de zestien kamers met waanzinnig uitzicht over Catalonië innemen … Lees meer
Sinds kort hebben we er letterlijk een culinaire buur bij: Direkte. Het restaurant dat jarenlang verscholen zat onder de arcaden van de Boqueria-markt, verhuisde dit voorjaar naar Carrer de París 200 in de wijk Eixample … Lees meer