Vanaf vandaag tot het einde van het jaar ga ik op Would Be Chef terugblikken op 2018. Wat waren de lekkerste hoofdgerechten die ik op restaurant at, wat waren de grootste ontgoochelingen, wat waren de lekkerste desserts van het jaar, welke gerechten scoorden het best op mijn foodblog. Elke dag een andere TOP5.
Vandaag begin ik met het begin. Na de hapjes krijg je op restaurant altijd een voorgerecht. Soms meerdere. Bij de hapjes kan de chef nog wat spelen, een voorgerecht moet er knal op zijn.
Wat waren voor mij de vijf beste voorgerechten die ik dit jaar te eten kreeg. Ik zet ze even voor jullie op een rij, met telkens een link erbij naar de volledige besprekingen van de restaurants waar ik ze at, en de adressen en telefoonnummers, zodat je ze zelf ook eens ervaren kunt.
Wat een beauty was dit . In Épicure, het wereldberoemde drie sterren restaurant van Eric Frechon, kregen we een de gebrande prei met algenboter, akgenboter en tartaar van oesters. En ik verzeker je, dat was één van de meest spectaculaire gerechten die ik de voorbije jaren at. 200 procent smaak. Intens, mooi in evenwicht. Ik had er zo wel drie of vier opgekund. Niet normaal lekker.
Half april was ik voor de opanmes van een TV-spot voor onze Joe-actie “radio Zonder Grenzen” twee dagen in Kopenhagen, en ik ging er lunchen in het fantastische Kadeau. Alle gerechten waren er origineel, puur, lekker, Scandinavische keuken op z’n best. Maar de cracker met “pijlinktvis, kokkels en gele walstro” was voor mij de topper van de maaltijd. Een piepklein gerecht maar bom- bomvol smaken. Ik raakte echt ontroerd door dit gerecht, meer nog, het was een soortgelijke ervaring als die keer dat ik “the sound of the sea” in The Fat Duck voor het eerst proefde, pure perfectie.
In November waren we in Aqua, het drie sterrenrestaurant in Autostadt, in Wolfsburg. Van bij de hapjes, tot aan het dessert en de petits fours werden we in grote stijl verwend. Beste chef van Duitsland, Sven Elverfeld kookt klassiek maar op een hedendaagse manier, liefst met lokale producten. Alle gerechten waren op topniveau. Hoogtepunt was voor mij de foie gras met ijs van een lokaal bier, een vinaigrette van honingbier en een boterwafel. Ik eet veel minder foie gras dan vroeger, maar als het in een menu zit kan ik er nog ontzettend van genieten. En hier was het echt spectaculair goed.
In de paasvakantie gingen we naar New York, en daar aten we onder andere in Eleven Madison Park. Op dat moment de nummer 1 van de wereld. We aten er echt fantastisch goed, maar de sublieme kaviaarbereiding “Eggs Benedict” in een prachtig blikje, met een mousse van ham, was echt zeer verfijnd en 100% juist gebracht. Uitgepuurde schoonheid. Echt indrukwekkend.
Ontdek hier meer over Eleven Madison Park
Vorige week sloot het iconische drie sterrenrestaurant van Gert De Mangeleer. Hertog jan is niet meer. En dat is bijzonder jammer want Gert kookte als één van de allerbeste chefs ter wereld, vaak met producten uit de eigen fantastische tuin. Daarom wil ik zeker dit gerecht, dat ik verschillende keren at in Hertog Jan, in mijn top 5 zetten. De fameuze wandeling door de tuin. Een prachtig bordje vol groenten, kruiden en bloemen uit de indrukwekkende eigen tuin (waarop je van je tafel uitkijkt) geïnspireerd door de bekende Franse topchef Michel Bras. Het is één van de signature gerechten van Gert, elke keer anders, met elke keer een waaier aan uiteenlopende smaken. Wat hield ik daar toch van. Zo puur, zo lekker, zo gezond.
Ontdek hier meer over Hertog Jan
Als de lente volop in het land is, grijpen we in de keuken massaal naar frisse, knapperige groentjes. De radijs is daar het perfecte voorbeeld van. We kennen ze allemaal wel op de traditionele manier: rauw uit het vuistje, in dunne schijfjes door een zomerse salade, of met een snufje zout op een malse boterham met plattekaas … Lees meer
Zodra de zon doorbreekt, halen we massaal de barbecue buiten. Maar in plaats van de klassieke, loodzware vleesberg met worsten en satés, hou ik vandaag een warm pleidooi voor groenten op de grill … Lees meer
Als we heel eerlijk zijn, was onze Vlaamse keuken vroeger toch een tikkeltje eenvoudiger, maar daarom absoluut niet minder lekker. Wie herinnert zich niet de tijd waarin er werkelijk bijna elke dag gekookte aardappelen op het menu stonden … Lees meer
Op de culinaire kalender is het vandaag Coq au Vin Day, en hoewel ik absoluut dol ben op die traditionele Franse klassieker, heeft een mens op een doordeweekse avond niet altijd de tijd of het geduld om urenlang een hele kip te staan smoren in een zware rode wijn … Lees meer
Op de culinaire kalender staat er voor maandag 25 mei een feestdag aangestipt waar mijn hart normaal gezien meteen sneller van gaat kloppen: National Wine Day … Lees meer
Op 24 mei staat er een heerlijk exotische feestdag op de culinaire kalender, want dan vieren we National Yucatan Shrimp Day. Dat klinkt alsof je meteen een vliegtuigticket richting Mexico of Florida moet boeken, waar dit waanzinnige garnaalgerecht oorspronkelijk een absolute cultstatus heeft bereikt, maar geloof me: we kunnen die zonovergoten smaakbom net zo goed naar onze eigen Vlaamse achtertuin of terras halen … Lees meer
Wie de voorbije jaren naar de waanzinnige hitserie The Bear heeft gekeken, weet exact waarover ik het heb. Zodra hoofdpersonage Carmy in die hectische keuken de ene sappige sandwich na de andere begint te bouwen, begin je als rasechte levensgenieter spontaan te watertanden … Lees meer
Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: escargots zijn zo’n typisch ingrediënt dat de meningen op culinarisch vlak compleet verdeelt. Sommige mensen griezelen er al van bij de gedachte alleen en vinden ze ronduit walgelijk, maar ik vind ze een absolute, hemelse delicatesse … Lees meer